نسبیت فهم فقهی قرآن و سنت | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 7، دوره 50، شماره 2، اسفند 1396، صفحه 373-393 اصل مقاله (247.22 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2018.127229.668034 | ||
| نویسنده | ||
| محمدجواد سلمانپور* | ||
| دانشیارگروه قرآن و فقه دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| اساس فهم فقهی از کتاب و احادیث، ظواهر آن دو را تشکیل میدهد. بسیاری از مباحث دانش اصول فقه برای فهم این لایه از متن سامان یافته و دانشمندان این علم اختلافهایی از جمله در فهم ظواهر با هم دارند. این اختلافها هرگز موجب نسبیت مطلق فهم فقهی قرآن و سنت نیست و علی رغم برخی ادعاها موجب بشری شدن فهم دین به وسیله فقها نیز نمیشود. در این مقاله پس از بررسی معانی مختلف نسبیت و ارائه دلایل نسبیت اعتدالی و مقید فهم فقهی متن، نسبیت مطلق ابطال شده و به برخی از خلطها در این ساحت اشاره شده است. برای اثبات نسبیت جزئی فهم ظاهر، بیشتر به علل اختلاف فقها در شناخت ظاهر قران و احادیث پرداخته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلاف فقها؛ اصول فقه؛ ظواهر؛ فهم فقهی؛ نسبیت ظواهر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 839 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 705 |
||