امکان سنجی اصطیاد قاعده فقهی حسن نیت | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 50، شماره 2، اسفند 1396، صفحه 329-344 اصل مقاله (587.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2018.127519.668037 | ||
| نویسندگان | ||
| علی جعفری* 1؛ علیمراد حیدری2 | ||
| 1استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه حضرت معصومه سلام الله علیها | ||
| چکیده | ||
| قواعد فقهی در یک تقسیمبندی به دو بخش منصوص و اصطیادی تقسیم میشوند. در قواعد اصطیادی برخلاف قواعد منصوص، نص قرآنی یا روایی که تمام مفاد قاعده را دربر بگیرد و جامع و مانع باشد، وجود ندارد و فقه پژوهان آنها را از مجموعهای از آیات و روایات که من حیثالمجموع مفاد قاعده را ثابت میکند، اصطیاد میکنند. پژوهش حاضر درباره بررسی تطابق اصل رومی ژرمنی حسننیت با فقه امامیه و امکان سنجی اصطیاد قاعده فقهی حسننیت است. برخی محققین با استناد به وجود مصادیق اصل حسننیت در فقه امامیه خصوصا در فقه العقود، قائل به وجود این اصل در فقه هستند. در این پژوهش با نقد این دیدگاه به این نتیجه میرسیم در خصوص حسننیت امکان اصطیاد قاعده فقهی حسننیت به صورت کلی وجود ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصور خلاف واقع؛ حسننیت؛ درستی در عمل؛ قواعد اصطیادی؛ قواعد فقهیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,410 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,656 |
||