بررسی شرط ضمان عین مستاجره در فقه امامیه | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 50، شماره 2، اسفند 1396، صفحه 309-327 اصل مقاله (221.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2018.131636.668066 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد هاشم پورمولا* 1؛ مجید سربازیان2؛ محمد علی خورسندیان3 | ||
| 1استادیارگروه علوم قرآن و فقه دانشگاه شیراز | ||
| 2استادیارگروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه شیراز | ||
| 3دانشیارگروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| این مقاله صحت اشتراط ضمان عین مستاجره را مورد بررسی قرار میدهد و بیان میکند این شرط مخالف مقتضای عقد اجاره نیست؛ زیرا حقیقت این عقد مانند عقد ودیعه استیمان نمیباشد. مخالفت این شرط با کتاب و سنّت نیز از دو منظر مخالفت با ادله خاص اجاره و همچنین سببیت نداشتن شرط برای ضمان قابل بررسی است. اطلاق ادله عدم ضمان مستاجر حالت شرط و غیر شرط را شامل میشود. درصورت شک نیز اصل، استصحاب عدم ضمان است. همچنین از احکام اجاره وجوب تمکین مستاجر نسبت به عین برای استیفاء منافع و انتفاع است و وجوب تسلط مستاجر بر عین شرعاً ثابت میشود؛ لذا شرط نمیتواند حق مالکی نشأت گرفته از عقد را که شرعی است از او بگیرد. چنین حق مالکی، حکم محسوب میشود؛ یعنی مجعولی شرعی که متعاملین نمیتوانند برخلاف آن شرط کنند؛ بنابراین شرط ضمان عین مستاجره مخالف کتاب و سنّت میشود. همچنین در تفسیر ماده 493 قانون مدنی که در آن تنها تفریط یا تعدی سبب ضمان دانسته شده و متعرض شرط ضمان نشده است، میتوان از این دیدگاه بصورت مدلل استفاده کرد و چنین شرطی را باطل دانست. روش تحقیق مقاله توصیفی ـ تحلیلی از نوع اجتهادی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امانت؛ حق مالکی؛ حکم؛ شرط ضمان؛ مخالفت کتاب و سنت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,885 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,294 |
||