الگوهای زیستگاهی عصر مفرغ دشت سیلاخور | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 10، دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 16، دی 1396، صفحه 137-155 اصل مقاله (1.64 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2018.211247.142308 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس مقدم1؛ عباس نوری* 2 | ||
| 1استادیار پژوهشکده باستانشناسی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی | ||
| 2دانشآموختهی کارشناسی ارشد باستانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز | ||
| چکیده | ||
| دشت سیلاخور در استان لرستان یکی از پهنههای زیستی مهم در ناحیه شرق زاگرس مرکزی است که با توجه به توانمندیهای زیستمحیطی مناسب، زمینهی اسکان گروههای انسانی از پیشازتاریخ تاکنون را فراهم نموده است. این دشت که در امتداد شرقی دره نهاوند و کنگاور واقع شده، با طول بیش از 70 کیلومتر و عرض متوسط 12 کیلومتر در حاشیه شمالی و شرقی رشته کوههای اشترانکوه و گَرین (کوه) و مابین شهرهای بروجرد و دورود در استان لرستان واقع شده است. در بررسی باستان شناختی این دشت در دهه گذشته، کمابیش 700 اثر تاریخی فرهنگی از دوره نوسنگی تا قرون متاخر اسلامی شناسایی شد، اما تاکنون در راستای تحلیل الگوهای زیستگاهی سکونتگاههای باستانی آن، مطالعات زیادی صورت نگرفته است. در این پژوهش با هدف دستیابی به الگوهای زیستگاهی عصر مفرغ این ناحیه، 51 زیستگاه از میان آثار شناساییشده در محدوده شهرستان دورود انتخاب و سپس با استفاده از محیط GIS به پردازش و تحلیل عوامل مؤثر در مکانگزینی سکونتگاهها، شیوهی پراکنش و توزیع آنها در دشت و نوع الگوهای زیستگاهی آنها پرداخته شد. نتایج این پژوهش نشان داد که از میان عوامل جغرافیایی موردبحث، منابع آب، زمینهای حاصلخیز، درجه و دامنه شیب زمین، راههای باستانی و گسل زلزله، بیشترین تأثیر را بر شیوهی پراکنش و مکانگزینی زیستگاهها داشتهاند. همچنین شش نوع الگوی زیستگاهی برای سکونتگاهها بهدست آمد که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دشت سیلاخور؛ الگوهای زیستگاهی؛ دورهی مفرغ؛ مکانگزینی؛ محیط GIS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,234 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,549 |
||