الگوی ساختاری تأثیر اعتماد سازمانی در خودکارآمدی شخصی با میانجیگری خودکارآمدی جمعی معلمان | ||
| مجله علمی "مدیریت فرهنگ سازمانی" | ||
| مقاله 12، دوره 16، شماره 1، بهار 1397، صفحه 259-282 اصل مقاله (844.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jomc.2018.136218.1006627 | ||
| نویسندگان | ||
| حسنعلی ویس کرمی1؛ عزتاله قدم پور2؛ محمدرضا متقینیا* 3 | ||
| 1استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل خودکارآمدی شخصی معلمان از روی اعتماد سازمانی و خودکارآمدی جمعی آنان انجام شد. در این پژوهش، 255 معلم از مدارس ابتدایی شهر بجستان، به روش نمونهگیری چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای استفادهشده در این پژوهش، فرم کوتاهمقیاس احساس کارآمدی معلمان طراحیشده از سوی شان-موران و ولفلک هوی (2001)، مقیاس اعتماد کارکنان طراحیشده از سوی هوی و شان-موران (2003) و مقیاس باور کارآمدی جمعی معلم طراحیشده از سوی شان-موران و بار (2004) بود. یافتهها نشان داد بین مؤلفههای اعتماد معلمان و خودکارآمدی شخصی آنان، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد (01/0 p<). شاخصهای مختلف برازش مدل تدوینشده نیز گویای مناسبت مدل با دادهها بود. مطابق با مدل تدوینشده، مسیر مستقیم اعتماد سازمانی به خودکارآمدی شخصی معلم، منفی، جزئی و غیرمعنادار (071/0 =P و 190/0-=β) بود، اما مسیر غیرمستقیم اعتماد سازمانی به خودکارآمدی شخصی معلم با واسطۀ خودکارآمدی جمعی معلم، مثبت، بزرگ و معنادار بود (001/0 p< و 517/0=β). مسیر مستقیم اعتماد سازمانی به خودکارآمدی جمعی معلم نیز مثبت، بزرگ و معنادار بود (001/0< P و 672/0=β). یافتههای پژوهش، اهمیت بافت اجتماعی سازمان در تأثیر اعتماد در کارآمدی شخصی اعضا را نمایان میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتماد سازمانی؛ خودکارآمدی شخصی معلم؛ خودکارآمدی جمعی معلم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,396 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,079 |
||