روند دستوریشدگی حرف اضافة «از» در زبان فارسی | ||
| پژوهشهای زبانی | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 2، دی 1396، صفحه 21-38 اصل مقاله (687.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolr.2018.65513 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان چنگیزی1؛ سپیده عبدالکریمی2 | ||
| 1استادیار گروه زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2استادیار گروه زبانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| در زبان فارسی امروز، حرف اضافة «از» بر مفاهیم ابزار، روش، سبب، جنس، مالکیت، رابطة کل و جزء، خاستگاه، منشأ، مسیر، جدایی، مقایسه و موضوع دلالت دارد. «از» بازماندة حرف اضافة hača در زبان اوستایی و sacā در زبان سنسکریت است. hača / sacā از ریشة sac /hak به معنی «همراهی کردن» بوده و در زبان فارسی میانه و پارتی بهصورت az و až بهکاررفته است. sacā در زبان سنسکریت بر مفهوم همراهی دلالت داشته و در تحولات زبانهای ایرانی، دو مرحلة دستوریشدگی را طی کرده است: نخست اسم بدل به حرفاضافه شده و برای دلالت بر همراهی و مفاهیم مشتق از آن بهکاررفته است؛ سپس در زبان فارسی، کارکردهای دیگری برعهدهگرفته و نقش معنایی خاستگاه و مفاهیم مشتق از آن را نشان داده است. در این مقاله، چندمعنایی «از» با توجه به معنی اصلی آن و با تکیهبر الگوی انتقال مفهومی بررسیشده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چندمعنایی؛ دستوریشدگی؛ نقش معنایی؛ از؛ با | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,714 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,245 |
||