تأثیر همزیستی قارچ قارچریشه بر ویژگی های رویشی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی چهار جنس گراس سردسیری در شرایط تنش خشکی | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 13، دوره 48، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 855-873 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2018.202831.969 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد اشراف1؛ هدایت زکی زاده* 2؛ سید محمد رضا احتشامی2؛ محمد حسن بیگلوئی2 | ||
| 1دانشجوی سابق دکتری، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت | ||
| 2استادیار، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور ارزیابی اثرگذاریهای سه گونۀ قارچ قارچریشه یا میکوریزا (clarum Glomus، Glomus fasiculatum و mosseae Glomus) و تنش خشکی (با سه سطح رطوبتی 80 ، 55 و 30 درصد ظرفیت زراعی) بر ویژگی گراسهای لولیوم چندساله (Lolium perenne)، پوآی چندساله (Poa pratensis)، فستوکای پابلند (Festuca aurandiancea) و اگروپیرون (Agropyron elongatum)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در گلخانه با استفاده از گلدانهای استوانهای انجام شد. نتایج نشان داد، بیشترین درصد پرگنه (کلنی)سازی ریشه را گراس لولیوم چندساله با گونۀ موسهآ و کمترین درصد را پوآی چندساله با گونۀ کلاروم داشتند. درصد پرگنهسازی هر سه گونۀ قارچ با ریشۀ لولیوم چندساله و فستوکای پابلند در نتیجۀ تنش خشکی، کاهش ولی درصد پرگنهسازی گونههای کلاروم و فسیکولاتوم با ریشۀ اگروپیرون و پوآی چندساله افزایش یافت. قارچهای فسیکولاتوم و موسهآ، سبزینه (کلروفیل) و کارتنوئید برگ گراسهای همزیست با آنها را در بالاترین سطح تنش، بیش از 38 درصد افزایش دادند. گراسهای همزیست با موسهآ بیشترین محتوای نسبی آب برگ و کمترین نشت یونی و مالوندیآلدهید را نسبت به گراسهای همزیست با دیگر گونههای قارچ داشتند. درمجموع قارچریشه توانست تأثیر سوء تنش خشکی بر چمن را کاهش دهد ولی تمایل به همزیستی و تأثیر گونههای مختلف آن بر گراسهای تحت تنش متفاوت بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اگروپیرون؛ پوآ؛ فستوکا؛ گلوموس؛ لولیوم چندساله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 857 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 720 |
||