قرارداد سرمایهگذاری خارجی نگاهی بر ماهیت، احکام و ویژگیها | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 2، دوره 48، شماره 1، بهار 1397، صفحه 1-19 اصل مقاله (234.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2018.217647.1006800 | ||
| نویسندگان | ||
| سید نصر الله ابراهیمی* 1؛ شهاب جعفری ندوشن2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| قرارداد سرمایهگذاری خارجی که به قرارداد دولتی یا قرارداد توسعۀ اقتصادی نیز معروف است، متداولترین روش برای سرمایهگذاریهای بزرگ خارجی خصوصاً در کشورهای در حال توسعه است. این نوع قراردادها از نظر موضوعی طیف وسیعی از مراودات اقتصادی را شامل میشوند و مصداقاً نیز متنوع و گوناگوناند. مهمترین ویژگی قرارداد سرمایهگذاری خارجی این است که یک طرف قرارداد، دولت یا شرکت دولتی یا شخص حقوق عمومی و طرف دیگر قرارداد شخص خصوصی خارجی است. قرارداد سرمایهگذاری خارجی پس از پیدایش، در مجموع تابع نظامی شبیه نظام الزامات و ضمانتاجراهای موجود در حقوق خصوصی است. قرارداد دولتی در ادبیات حقوقی ایران، در دو معنای متفاوت استفاده میشود که یکی از این معانی قابل تطبیق بر آن نوع قراردادی است که در این مقاله تحت عنوان قرارداد سرمایهگذاری خارجی احکام و ماهیت آن را بررسی میکنیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق سرمایهگذاری خارجی؛ قرارداد سرمایهگذاری خارجی؛ قرارداد سرمایهگذاری بینالمللی؛ قرارداد توسعۀ اقتصادی؛ قرارداد دولتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,823 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,747 |
||