دادرسی آب در کمیسیون رسیدگی به امورآبهای زیرزمینی؛ چالشها و راهکارها | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 7، دوره 3، شماره 1، 1396، صفحه 149-168 اصل مقاله (242.83 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2017.64277 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا ویژه1؛ مسلم میری* 2 | ||
| 1دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، علامه طباطبائی، تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، علامه طباطبائی، تهران | ||
| چکیده | ||
| کمیسیون رسیدگی به امور آبهای زیرزمینی در سال 1389 با تصویب قانون ابهامبرانگیز تعیینتکلیف چاههای آب فاقد پروانۀ بهرهبرداری موقعیت قانونی یافت. ظاهراً فلسفۀ اساسی از تأسیس مرجع شبهقضایی مزبور، رسیدگی و تعیینتکلیف چاههای آب فاقد پروانه محفوره قبل از سال 1385 بوده، اما در قانون تعیینتکلیف صلاحیتهای دیگری نیز بر آن افزوده شده است. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات، کتابخانهای و مطالعۀ آرای قضایی است. هدف پژوهش شناسایی چالشهای قانونی و اجرایی کمیسیون، علل نقض آرای کمیسیون در دیوان عدالت اداری و یافتن راهکارهای مناسب است. نتایج پژوهش نشان میدهد، عمدهترین چالشهای کمیسیون به ابهامات قانون تعیینتکلیف در خصوص صلاحیت کمیسیون و مستند و مستدلنبودن آرای کمیسیون برمیگردد. لذا به منظور لزوم رعایت اصول دادرسی عادلانه در خصوص حقوق شهروندان و لزوم جلوگیری از بروز تبعات سیاسی و اجتماعی آب، علاوه بر رفع ابهامات حدود صلاحیت قانونی این مرجع، کمیسیون میبایست در صدور آرا علاوه بر رعایت شرایط قانونی قانون تعیینتکلیف، آرایی متقن و مستدل صادر کند تا موجبات نقض در دیوان و تضییع حقوق شهروندان فراهم نشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چاه؛ دیوان عدالت اداری؛ شرکت آب منطقهای؛ قانون تعیینتکلیف چاههای آب فاقد پروانۀ بهرهبرداری؛ کمیسیون رسیدگی به امور آبهای زیرزمینی؛ مراجع شبهقضایی؛ وزارت نیرو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,179 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,584 |
||