شناسایی و اولویتبندی مناطق سیلخیز حوضۀ دز با استفاده از مدل WMS | ||
| نشریه علمی - پژوهشی مرتع و آبخیزداری | ||
| مقاله 20، دوره 70، شماره 3، 1396، صفحه 805-820 اصل مقاله (805.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrwm.2017.136829.935 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد نوذری* 1؛ صفر معروفی2؛ مهناز ادیرش3 | ||
| 1استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| 2استاد گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| چکیده | ||
| با توجه به خسارتهای سالیانۀ سیلاب حوضۀ دز و عدم اطلاع از میزان آبی که در زیر حوضههای میانی به سیل اصلی اضافه میشوند، هدف این تحقیق، تعیین میزان مشارکت زیرحوضههای میانی در سیل خروجی و شناسایی مناطق سیلخیز حوضه است. بنابراین با استفاده از شاخص SPI، مرطوبترین دورۀ زمانی منطقه تعیین گردید. پس از آن، منطقۀ مورد مطالعه به یازده زیرحوضه تقسیم و شبیهسازی بارش رواناب منطقه به کمک نرمافزار WMS صورت گرفت. در نهایت به کمک حذف یک به یک زیر حوضهها از روند شبیهسازی، سهم هر یک از زیرحوضهها در سیل خروجی تعیین شد. نتایج نشان داد که زیرحوضۀ دوکوهه با کاهش 40 درصدی دبی پیک، مؤثرترین ناحیه در سیل خروجی است. پس از آن حمیدآباد با 35 درصد و سد دز با 15 درصد به ترتیب زیر حوضههایی هستند که پتانسیل سیل خیزی بالایی دارند. همچنین به منظور حذف اثر مساحت زیرحوضه، اولویتبندی بر اساس سهم مشارکت مساحت واحد زیرحوضهها در خروجی انجام شد و دوکوهه با 29 درصد، حمیدآباد با 25درصد و دزفول با 15 درصد مشارکت، به ترتیب رتبههای اول، دوم و سوم را به خود اختصاص دادند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اولویتبندی؛ سیلخیزی؛ شبیهسازی؛ WMS؛ حوضۀ دز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 800 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 743 |
||