تجارت آب مجازی و کاربرد آن در حوزۀ آبخیز (مطالعۀ موردی: حوزۀ آبخیز برآفتاب حاجیآباد و پایاب رودان، استان هرمزگان) | ||
| نشریه علمی - پژوهشی مرتع و آبخیزداری | ||
| مقاله 9، دوره 70، شماره 3، 1396، صفحه 647-660 اصل مقاله (976.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrwm.2017.210447.1030 | ||
| نویسندگان | ||
| شهلا دهقان پیر1؛ ام البنین بذرافشان* 2؛ ارشک حلی ساز2 | ||
| 1دانشآموختۀ کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس. | ||
| 2استادیار دانشکدۀ کشاورزی و منابعطبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس. | ||
| چکیده | ||
| مشکل افت آبهای زیرزمینی و کمبود آب در اغلب دشتهای استان هرمزگان امری اجتنابناپذیر است که در اثر استفادۀ بیرویه و عدم مدیریت مناسب در جهت عرضه و تقاضای آب در بخش کشاورزی رخ داده است. در تحقیق حاضر به محاسبۀ بیلان آب مجازی در بخش کشاورزی (صادرات و واردات آب مجازی) و ارزش آن در دو حوزۀ آبخیز با دو اقلیم متفاوت در شمال (حوزۀ آبخیز برآفتاب حاجیآباد) و شرق (حوزۀ آبخیز پایاب رودان) استان هرمزگان پرداخته شده است. نتایج نشان داد حوزۀ آبخیز شمالی استان هرمزگان بهعنوان صادرکنندۀ آب مجازی است که عمدۀ حجم آب مجازی مربوط به محصول گندم و نخیلات به ترتیب به 14 و 18/0میلیون مترمکعب و حوزۀ آبخیز شرقی استان مربوط به نخیلات (8/0میلیون مترمکعب) و مرکبات (6/0میلیون مترمکعب) است و حجم عمدۀ واردات آب مجازی مربوط به گندم و برنج است. همچنین طبق نتایج بهدست آمده، حوزۀ آبخیز برآفتاب حاجیآباد بهعنوان صادرکنندۀ آب مجازی و حوزۀ آبخیز پایاب رودان بهعنوان وارد کنندۀ آب مجازی است، بهطوریکه تراز تجارت آب مجازی در دو حوضه بهترتیب 94/11- و 83/17 میلیون مترمکعب و به ترتیب 64 و 67 درصد منابع آب شیرین موجود در دو حوزۀ آبخیز پایاب رودان و برآفتاب حاجیآباد صرف تولید محصولات کشاورزی شده و شاخص خودکفایی آب مجازی، بهترتیب 86 و 81 درصد و میزان شاخص کم آبی حدود 66 و 69 درصد برآورد شد که حاکی از کمبود شدید منابع آب در دو حوزۀ آبخیز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب مجازی؛ صادرات و واردات آب؛ شاخص شدت مصرف؛ شاخص خودکفایی؛ استان هرمزگان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,314 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 903 |
||