ساختارشناسی سفالهای دورهی پایانی مفرغ قدیم؛ محوطهی باستانی کهنهشَهَر آذربایجان غربی | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 15، 1396، صفحه 1-17 اصل مقاله (1.8 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2017.141742.142256 | ||
| نویسندگان | ||
| حکیمه افشاری نژاد* 1؛ بهرام آجورلو2؛ احمد جهانگیری3؛ مهدی رازانی4؛ کریم علیزاده5 | ||
| 1دانشآموختهی کارشناسی ارشد باستانسنجی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران | ||
| 2دانشیار گروه باستانسنجی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران | ||
| 3استاد گروه زمینشناسی دانشگاه تبریز، ایران | ||
| 4دانشجوی دکتری مرمت آثار تاریخی و فرهنگی دانشگاه هنر اصفهان، ایران | ||
| 5استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه آیوای شمالی، ایالات متحدۀ امریکا | ||
| چکیده | ||
| محوطهی باسـتانی کهنهشهر در شمالغرب اسـتان آذربایجان غربی بهـعنوان یکی از محوطههای دورهی مـفرغ قدیم، پس از کاوشهای علمی در 1391 تا 1393، یافتههای تازهای را به همراه داشته است. اطلاعات موجود در رابطه با سفالهای این محوطه تنها محدود به بررسیهای باستانشناسی بوده و در زمینهی باستانسنجی مطالعاتی صورت نگرفته است. نمونههای مورد مطالعه در این تحقیق سفالهای دستساز سیاهِخاکستری، قرمز و نخودی متعلق به اواخر هزارهی سوم ق.م بوده که از یک لایه و یک مرحله (فاز پایانی استقراری) محوطه بهدست آمده است. هدف اصلی این تحقیق، ساختارشناسی و تعیین جنبههای اشتراک و افتراق بین دو گروه سفال سیاهِخاکستری، قرمز و نخودی است. نتایج حاصل از روش پتروگرافی و آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) حاکی از آن است که نمونهها از نظر ساختار مشابه هم بوده و تولید محلی هستند. هر دو گروه سفالها تا درجه حرارتی حدود °C850 پخت شده و تنها از نظر سبک و تکنیک پخت متفاوتاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باستانسنجی؛ ساختارشناسی سفال؛ محوطهی کهنهشهر؛ پتروگرافی؛ XRD | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,484 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,819 |
||