سیاستهای زمینشهری و تأثیر آن در توسعۀ فیزیکی شهر اصفهان | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 14، دوره 51، شماره 1، بهار 1398، صفحه 211-227 اصل مقاله (866.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2017.237877.1007504 | ||
| نویسندگان | ||
| کرامتاله زیاری* 1؛ احمد پوراحمد1؛ حسین قهرائی2 | ||
| 1استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پیدایش شهرها و سابقۀ شهرنشینی در ایران قدمت زیادی دارد، اما افزایش و توسعۀ سریع شهرها به دهههای اخیر مربوط است. چنانچه در طول نیم قرن گذشته جمعیت شهرنشین کشور از 4/31 درصد در سال 1335 به 71 درصد در سال 1390 افزایش یافت. تعداد شهرها نیز از 199 به 1300 رسید. در پی گسترش و توسعۀ شهرها، سیاستهای زمینشهری و نحوۀ اجرای آن مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا زمین بستر توسعۀ شهر و عامل اصلی در شکلگیری توسعه و گسترش شهرهاست. همچنین باید توجه داشت که طرح جامع شهری (درصورت رفع نارساییها) سازندۀ پایهها و اصول قدرتمند قانونی برای تصمـیمگیری درمورد مقولۀ اراضی شهری است و استفاده مؤثرتر از منابع عمومی جامعه را امکانپذیر میکند. بدینمنظور هدف پژوهش بنیادی-کاربردی و توصیفی-تحلیلی حاضر، بررسی نارساییهای طرحهای جامع و ارزیابی سیاستهای زمینشهری و تأثیر آنها در توسعۀ فیزیکی شهر اصفهان است. نتایج نشان میدهد تعیین سیاستهای کلی زمین و اهداف توسعۀ شهر بدون طرح جامع امکانپذیر نیست. همچنین طرحهای جامع (در صورت رفع نارساییها و ارائۀ مدل) قابلیت کاربرد بالایی برای تعیین سیاستهای کلی زمین و اهداف توسعۀ شهر دارند. در صورتی که سیاستهای زمینشهری با اهداف توسعۀ طرحهای جامع هماهنگ شود، قطعاً از ناهنجاریها و گسترش بیرویۀ شهرها (از جمله اصفهان) جلوگیری خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعۀ فیزیکی؛ طرح جامع؛ سیاستهای زمینشهری؛ شهر اصفهان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,986 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,231 |
||