حقوق بینالملل ناظر بر کاربرد انرژی هستهای در فضا | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 5، دوره 47، شماره 3، 1396، صفحه 621-645 اصل مقاله (371.05 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2017.210818.1293 | ||
| نویسنده | ||
| سهیلا کوشا* | ||
| استادیار، گروه حقوق، دانشگاه پیامنور، تهران | ||
| چکیده | ||
| با توجه به ماهیت جهانی فعالیتهای فضایی، با پدیدۀ نوظهور کاربرد انرژی هستهای در فضا (NPS) مواجهیم که از 4 ژانویۀ 2004 به اوج خود رسیده و امکان سفر انسان و روباتها را به کرۀ ماه، مریخ و عمق فضا تسهیل کرده است. امروزه با استفاده از این سوخت میتوان سفرهای سهساله را در 90 روز انجام داد. «پروژۀ تیتان» بهتازگی از سوی «ناسا» مطرح شده که با استفاده از راکتورهای شکافت هستهای میتوانند نیروی محرکهای معادل هزاران وات الکتریسیتۀ «We» را فراهم کنند، زیرا این فعالیتهای فضایی نمیتوانند از انرژی هیدروکربنی یا خورشیدی استفاده کنند. کاربرد این انرژی در فضا بهمنزلۀ سوخت از 40 سال پیش از سوی امریکا و شوروی شروع شد که بیشتر با استفاده از ژنراتورهای رادیوایزوتوپی ترموالکتریک (RTGs) و دستگاه مولد گرمای رادیوایزوتوپی (RHUs) بود. هدف این مقاله بررسی اسناد و مقررات حقوق بینالملل حاکم بر این نوع فعالیتهای فضایی است. در این مقاله با بهرهمندی از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این سؤال هستیم که مسئولیت دولتهای مجری و صادرکنندۀ مجوز و «کپوس» برای پیشگیری از خطرات بالقوۀ استفاده از انرژی هستهای در فضا چیست؟ | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق بینالملل؛ حقوق بینالملل فضایی؛ کاربرد انرژی هستهای در فضا؛ کمیتۀ استفادۀ صلحآمیز از فضای ماورای جو (کپوس)؛ مسئولیت بینالمللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,278 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 862 |
||