روانشناسی، حکومتمندی و نولیبرالیسم | ||
| مجلۀ مطالعات جامعهشناختی (نامۀ علوم اجتماعی سابق) | ||
| مقاله 1، دوره 24، شماره 1، مهر 1396، صفحه 9-39 اصل مقاله (827.6 K) | ||
| نوع مقاله: علمی وپزوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsr.2017.63421 | ||
| نویسنده | ||
| آرش حیدری* | ||
| مدرس مدعو دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| مقالة حاضر با هدف بررسی نسبت روانشناسیگری و مشتقاتش با نولیبرالیسم اقتصادی و حکومتمندی به این مسئله میپردازد که الگوهای جدید حیات اقتصادی چگونه از خلال علم روانشناسی سوژههای خود را تأسیس میکند. ایدة بازارخودتنظیمگر در اقتصاد سیاسی برای تأسیس سوژههای خود به سمت تأسیس انسان خودتنظیمگر در علم روانشناسی حرکت کرده و انسان خودگردان را به مثابه انسان سالم برمیسازد. نسبت نولیبرالیسم و روانشناسی با منظر حکومتمندی در وجه نظری مورد بررسی قرار گرفته و نمونههایی از نظریههای روانشناسی در این نسبت مورد بحث قرار میگیرند. با مروری بر الگوهای روانشناسیگری در ایران معاصر در گفتار سیاستمداران و مدیران و همچنین بررسی آمارهایی در باب آسیبهای اجتماعی نشان میدهیم که چگونه معضلات نظاممند و ساختاری به معضلاتی فردی و روحی فروکاسته میشوند و راهحلهای روانشناختی در جهت سیاستزدایی و اجتماعزدایی در لایههای زندگیِ اجتماعی رسوخ میکنند. برآمدن روانشناسیِ عامیانه و رسوخ آن در حیات انسان ایرانی جهت همارزکردن مکانیسمهای روحی و شخصیتی با مکانیسمهای بازار خودتنظیمگر بررسی خواهد شد و نشان میدهیم که چگونه علم روانشناسی در خدمت تحقق این گزاره عمل میکند که هر ایرانی یک شرکت تجاری. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روانشناسی؛ نولیبرالیسم؛ حکومتمندی؛ خودتنظیمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,117 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,211 |
||