برآورد فراسنجههای ژنتیکی زندهمانی در بزغالههای کرکی راینی با استفاده از دو مدل خطی و ویبال | ||
| علوم دامی ایران | ||
| مقاله 14، دوره 48، شماره 2، 1396، صفحه 297-304 اصل مقاله (508.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2017.237238.653542 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه محمدی نژاد1؛ محمدرضا محمدآبادی* 2؛ ارسلان برازنده3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 2استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 3استادیار، بخش علوم دامی، دانشگاه جیرفت | ||
| چکیده | ||
| در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از رﻛﻮردﻫﺎی زﻧﺪهﻣﺎﻧﻲ شمار 3055 رأس بزغاله، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮔﻠۀ اﻳﺴﺘﮕﺎه ﭘﺮورش و اﺻﻼح نژاد بز کرکی راینی واﻗﻊ در شهرستان بافت، گردآوریشده ﻃﻲ سالهای 1386-1372 استفاده شد.دادهها ﺑﺎ ﻣﺪلﻫﺎی ﺧﻄﻲ و ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺷﺪﻧﺪ. اﻳﻦ ﻣﺪلﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ اﺛﺮگذاریهای عاملهای ﺛﺎﺑﺖ ﺳﺎل، ﻣﺎه ﺗﻮﻟﺪ، ﺟﻨﺲ، ﻧﻮع ﺗﻮﻟﺪ، ﺳﻦ ﻣﺎدر و ﻣﺘﻐﻴﺮ کمکی وزن ﺗﻮﻟﺪ بهصورت درﺟﻪ دوم و اﺛﺮگذاریهای ﺗﺼﺎدﻓﻲ ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ژﻧﺘﻴﻜﻲ اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻣﺎدری، ﻣﺤﻴﻂ دائمی ﻣﺎدری و باقیمانده ﺑﻮدند. فراسنجهﻫﺎی ژﻧﺘﻴﻜﻲ از روش بیشینه درستنمایی محدودشده ﺑﺎ و ﺑﺪون اﺛﺮگذاریهای ﻣﺎدری و ﻣﺪل ﭘﺪری ﺑﺮآورد شد. وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻴﺰان زﻧﺪهﻣﺎﻧﻲ ناشی از ﻣﺪلﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺧﻄﻲ در ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦ (01/0 تا 06/0) ﺑﺮآورد شد. وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮیﻫﺎی ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در ﻣﻘﻴﺎس ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ، ﻣﻘﻴـﺎس اوﻟﻴﻪ و وراﺛﺖﭘﺬﻳﺮی مؤثر ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ بهدستآمده از ﻣﺪل ﭘﺪری و دارای ﺗﺎﺑﻊ وﻳﺒﺎل در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ مدل خطی، ﺑﻴﺸﺘﺮ و در ﺣﺪ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺗﺎ ﺑﺎﻻ (17/0 تا 70/0) ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺮآوردﻫﺎی ﻣیانگین ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ عاملهای ﻣﺨﺘﻠﻒ ژﻧﺘﯿﮑﯽ و ﻏﯿﺮ ژﻧﺘﯿﮑﯽ ﺑﺮ زندهمانی تأثیرگذار اﺳﺖ. ﻟﺬا، ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد اﯾﻦ ﺻﻔﺎت میبایست در ﮐﻨﺎر ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ مطلوب، اﺻﻼح ژﻧﺘﯿﮑﯽ نیز اﻧﺠﺎم ﮔﯿﺮد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بز کرکی راینی؛ زندهمانی؛ وراثتپذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 765 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 654 |
||