تأثیر تغذیۀ درون تخممرغی بتا- هیدروکسی بتا- متیلبوتیرات و دکسترین و محرومیت آب و خوراک پس از تفریخ بر ذخایر گلیکوژن بدن و ریختشناسی میان رودۀ جوجههای گوشتی در سن هفتروزگی با استفاده از روش رویۀ پاسخ | ||
| علوم دامی ایران | ||
| مقاله 12، دوره 48، شماره 2، 1396، صفحه 273-286 اصل مقاله (717.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2017.236208.653539 | ||
| نویسندگان | ||
| معین قناعت پرست رشتی1؛ مجید متقی طلب* 2؛ حامد احمدی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 3استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پاسخ جوجههای گوشتی به تغذیۀ درون تخممرغی بتا- هیدروکسی بتا- متیلبوتیرات (HMB) و دکسترین و زمان دسترسی به نخستین خوراک با استفاده از طرح باکس- بنکن و روش رویۀ پاسخ ارزیابی شد. در روز 18 دورۀ جوجهکشی، 1500 عدد تخممرغ قابل جوجهکشی سویۀ راس 308 بهطور تصادفی به تیمارهای آزمایشی بهدستآمده از طرح باکس- بنکن، هرکدام شامل چهار تکرار، سه سطح تغذیۀ درون تخممرغی HMB (0، 5/0 و 1 درصد) و دکسترین (0، 20 و 40 درصد)، و سه سطح زمان دسترسی به نخستین خوراک (6، 27 و 48 ساعت) اختصاص داده شدند. تغذیۀ درون تخممرغی دکسترین منجر به کاهش معنیدار قابلیت جوجه درآوری شد (05/0>P)، درحالیکه تغذیۀ درون تخممرغی HMB تأثیر معنیداری بر قابلیت جوجه درآوری نداشت (05/0<P). در مدلهای شاخص کارایی تولید اروپایی، مساحت پرزهای میان روده (ژژنوم) و میزان گلیکوژن بافت کبد و ماهیچۀ سینۀ جوجههای گوشتی در سن هفتروزگی، اجزاء خطی بیشترین (61/0 تا 79/0) مشارکت را برای توضیح وجود واریانس در پاسخ جوجههای گوشتی داشتند. نتایج این تحقیق نشان داد، دستیابی به بالاترین شاخص کارایی تولید اروپایی در سن هفتروزگی با تغذیۀ درون تخممرغی HMB و دکسترین (به ترتیب میزان 54/0 و 03/39 درصد) در مایع آمنیونی تا بیشینه 79/20 ساعت گرسنگی پس از تفریخ میسر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جوجه درآوری؛ روش رویۀ پاسخ؛ ریختشناسی؛ شاخص کارآیی؛ مایع آمنیونی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 761 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 817 |
||