جایگاه فرافکن نفی و مجوزدهی به هیچ واژهها در فارسی بر پایۀ نظریۀ صرف توزیعی | ||
| پژوهشهای زبانی | ||
| مقاله 1، دوره 8، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 1-20 اصل مقاله (595.87 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolr.2017.63132 | ||
| نویسنده | ||
| مزدک انوشه | ||
| عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گروه زبانشناسی | ||
| چکیده | ||
| ساختار نحویِ نفی جمله[1] پژوهشهای بسیاری را در اغلب رویکردهای زبانشناختی برانگیخته است. در مطالعاتی که در چند دهۀ اخیر در دستور زایشی صورت گرفتهاند، به جنبههای گوناگونی از این پدیدۀ زبانی توجه شده که تعیین جایگاه گروۀ نفی[2] از مهمترین آنهاست. در واقع، در زبانهای مختلف نهتنها صورت آوایی عناصر منفیساز جمله متفاوت است، بلکه حتی جایگاه زیرساختی این عناصر نقشنما نیز تفاوت دارد. بدین ترتیب، در مقالۀ حاضر جایگاه فرافکن نفی در فارسی را در چارچوب نظریۀ صرف توزیعی (هله و مرنتز 1994) بررسی میکنیم و بر پایۀ آموزههای نظری و شواهد تجربی، نشان میدهیم که برخلاف برخی از پژوهشهای نحوی، گروه نفی در این زبان بلافصل بر گروه زمان مسلط است و عنصر فعلی نیز از رهگذر فرایند پسانحوی[3] ادغام صرفی[4] هستۀ گروه نفی را جذب میکند. افزون بر این، ازآنجاکه در حوزۀ نحو، سازوکار نفی پیوند مستقیمی با پدیدۀ قطبیت منفی[5] دارد ـ یعنی عناصری که توزیعشان محدود به بافتهایی است که منفی قلمداد میشوند ـ در ادامه به تعیین شرایطی میپردازیم که به هیچ واژهها[6] در جملات خبری مجوز حضور میدهند. در این روند، مطالعۀ هیچ واژهها که در گروه نفی واژهها[7] میگنجند، نهتنها تصویر روشنتری از این عناصر حساس به بافت به دست میدهد، بلکه حتی به تبیین ماهیت و جایگاه نحوی فرافکن نفی جمله کمک میکند. [1]. Sentential negation [2]. Negation Phrase (NegP) [3]. Post-syntactic process [4]. Morphological merger [5]. Negative polarity [6]. N-Woed [7]. N-word | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرافکن نفی؛ نفی واژه؛ قطبیت منفی؛ ادغام صرفی؛ زمان ناقص | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,410 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,326 |
||