تحلیل ائتلاف ایران و روسیه در پرتو بحران سوریه | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 11، دوره 10، شماره 1، 1396، صفحه 153-170 اصل مقاله (475.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2017.62905 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدشمس ادین صادقی* 1؛ سمیرا مرادی2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشگاه رازی | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه رازی | ||
| چکیده | ||
| در دوران پس از جنگ سرد دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران در عرصة خارجی برای تقویت ائتلافهای بینالمللی با هدف تضعیف فشارهای ساختاری علیه خود بسیار تلاش کرده است. در این زمینه جمهوری اسلامی ایران تلاش میکند تا برای تأمین بخشی از هدفهای سیاسی خود، از تکقطبیشدن ساختار نظام بینالملل پس از جنگ سرد جلوگیری کند. در این میان اگر چه روابط ایران و روسیه در دو دهة گذشته فرازونشیب بسیاری را تجربه کرده است؛ اما کشور روسیه بهعنوان یک قدرت برتر در نظام بینالملل مورد توجه دستگاه دیپلماسی ایران قرار گرفت تا از راه گسترش مناسبات با این کانون قدرت بینالمللی، بخشی از هدفهای جمهوری اسلامی ایران در سطوح منطقهای و بینالمللی تأمین شود. درمقابل ایران نیز در سیاست خارجی روسیه یک متحد منطقهای مهم برای مقابله با نفوذ آمریکا در منطقة خاورمیانه است. صفبندی قدرتهای منطقهای در بحران سوریه آزمون مناسبی برای سنجش ائتلاف ایران و روسیه در این عرصه است. با توجه به این مهم، پرسش اصلی این نوشتار این است: «با ورود روسیه به بحران سوریه تا چه میزان امکان ائتلاف میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری فدراتیو روسیه وجود دارد؟» برای پاسخ به این پرسش این فرضیه طرح میشود: «باوجود پیشانگارهها و تفاوت در نگاه دو کشور، بحران سوریه بستر مناسبی را برای تحقق ائتلاف دو کشور فراهم کرده است». روش نوشتار توصیفی- تحلیلی و ابزار گردآوری اطلاعات، کتابخانهای است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ ائتلاف؛ بحران سوریه؛ روسیه؛ سیاست خارجی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,036 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,029 |
||