فرصتها و چالشهای عضویت جمهوری اسلامی ایران در سازمان همکاری شانگهای | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 12، دوره 47، شماره 3، 1396، صفحه 737-752 اصل مقاله (200.6 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2017.62862 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدصادق کوشکی* 1؛ سیدمحمود حسینی2 | ||
| 1استادیار مطالعات منطقهای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری مطالعات منطقهای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| سازمانهای منطقهای راهی برای دستیابی به منافع راهبردی کشورها هستند که بر پایۀ اهداف و منافع مشترک کار میکنند. امروزه سازمان همکاری شانگهای نیز بهعنوان یک سازمان مهم منطقهای مطرح است. سازمان همکاری شانگهای در سال 2001 با حضور کشورهای چین، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان بهوجود آمد. در این میان، جمهوری اسلامی ایران همواره خواهان دستیابی به عضویت دائم در این سازمان بوده است. سؤال اصلی مقاله این است که اهداف و منافع ایران از عضویت در سازمان همکاری شانگهای چیست؟ در ادامه ضمن توجه به زمینههای تکامل سازمان همکاری شانگهای، منافع عضویت دائم جمهوری اسلامی ایران در این سازمان را برمیشماریم و جدا از این فرصتها، به چالشیهایی که برای دستیابی ایران به این مهم وجود دارد، نیز پرداخته میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیای مرکزی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ سازمانهای منطقهای؛ سازمان همکاری شانگهای؛ منافع راهبردی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,621 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,814 |
||