بررسی اعتبار و کارایی شرط دریافت یا پرداخت در قراردادهای فروش ال ان جی | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 1، دوره 2، شماره 2، 1395، صفحه 189-212 اصل مقاله (474.47 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2016.62720 | ||
| نویسندگان | ||
| سید نصرالله ابراهیمی1؛ کیمیا دانایی* 2 | ||
| 1استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| به دلیل نیاز پروژههای ال ان جی به سرمایهگذاریهای عظیم، اغلب تأمینکنندگان مالی بدون اطمینان از یک جریان درآمدی ثابت برای بازگشت سرمایه، به تأمین مالی اقدام نمیکنند. اصلیترین ابزاری که این اطمینان را برای فروشندگان و تأمینکنندگان مالی فراهم میآورد، درج شرط دریافت یا پرداخت در قرارداد است. به همین دلیل امروزه شرط دریافت یا پرداخت به یکی از مفاد اساسی قراردادهای بیع ال ان جی تبدیل شده است. در نظامهای حقوقی مختلف تردیدهایی نسبت به اعتبار این شرط مطرح شده که نیازمند تعمد و پاسخگویی است. علاوه بر این، به نظر میرسد این شرط در قالبی که امروزه در اغلب قراردادها رواج دارد، یعنی بررسی و تعیین آن براساس میزان سالیانۀ قراردادی تحویل ال ان جی، نمیتواند هدفی را که فلسفۀ پیشبینی این شرط در قراردادها بوده است برآورده کند. بررسی اعتبار این شرط در نظامهای حقوقی مختلف به علاوه بررسی دلایل ادعای ناکارآمدی آن و پیشبینی راهحلی برای فائقآمدن بر این مشکل، موضوع مقالۀ حاضر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تأمین مالی؛ تعهد دریافت یا پرداخت؛ شرط دریافت یا پرداخت؛ قرارداد فروش ال ان جی؛ میزان سالیانۀ قراردادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,081 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,574 |
||