تحولات فقهی و تأثیر آن بر مفهوم قصد و رضایت | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 10، دوره 49، شماره 2، 1395، صفحه 311-328 اصل مقاله (267.19 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2017.62590 | ||
| نویسنده | ||
| عباس کاظمی نجف آبادی* | ||
| استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| قصد و رضایت متعاملین از مباحث مهم حقوق قراردادهاست. هرچند از زمان شیخ انصاری، نظر مشهور فقها بر تفکیک رضایت از قصد ایجاد ماهیت عقد بوده و این نظر در قانون مدنی اعمال و مورد پذیرش حقوقدانان نیز قرار گرفته است؛ اما این تفکیک با ایرادهایی در فقه و حقوق موضوعه روبرو شده است. پژوهش حاضر با بررسی سیر تاریخی دگرگونی دو مفهوم رضایت و قصد و مقایسه نظرات فقهی و معنا کردن رضایت به قصد نقل و انتقال میداند؛ تفکیک میان قصد و رضایت را درست ندانسته، نشان میدهد که مواد قانون مدنی را میتوان با نظر رایج میان فقیهان پیشین نیز تفسیر کرد. اگر رضایت را همان قصد ایجاد ماهیت عقد بدانیم، شرط صحت یک عقد هرچند بدون اراده نقل وانتقال انجام شده باشد، قصد بیان ایجاب و قبول خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رضایت؛ عقد؛ قصد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,495 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,721 |
||