عوامل خارجی مؤثر بر توسعهنیافتگی روابط ایران و گرجستان | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 14، دوره 49، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 935-950 اصل مقاله (549.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2017.61887 | ||
| نویسندگان | ||
| الهه کولایی* 1؛ مسعود رضائی2 | ||
| 1استاد مطالعات منطقهای دانشگاه تهران | ||
| 2دکتری روابط بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان | ||
| چکیده | ||
| پس از فروپاشی شوروی، بهدلایل مختلف و از جمله نبود مرز مشترک میان دو کشور، وزن اندک گرجستان در عرصۀ منطقهای و نیز بیعلاقگی ج. ا. ایران به ارتباط با این کشور، روابط ایران با گرجستان پیشرفتی نداشت و اولویتی در سیاست خارجی ایران نیافت. در چند سال اخیر، بهویژه پس از حملۀ نظامی سنگین روسیه به گرجستان در اوت 2008 و برقراری رژیم لغو روادید میان دو کشور در نوامبر 2010، سطح مناسبات دوجانبۀ تهران-تفلیس ارتقا یافت. همین تحول در توسعۀ روابط میان دو کشور نیز، تا حدودی به عوامل بیرونی و پاسخ گرجستان به کمتوجهی غرب بود و به فهم ضرورت گسترش روابط تفلیس با تهران ارتباطی نداشت. بر این اساس، بازیگرانی مانند روسیه، آمریکا، ترکیه و همچنین اسراییل، بهگونهای متفاوت بر روابط دوجانبۀ تهران-تفلیس اثرگذار بودهاند. هرچند این کشور جایگاه مهمی در سیاست منطقهای ایران نداشته، اما در آینده اهمیت گسترش روابط ایران با گرجستان از جنبههای مختلف و بهویژه اقتصادی و ملاحظات جغرافیایی تغییر پیدا میکند. در این راستا، نویسندگان در این نوشتار با رویکردی توصیفی-تحلیلی، بر آن هستند تا با نشاندادن محدودیتها و نیز موانع موجود (با تمرکز بر عوامل خارجی)، به تبیین نقشآفرینی چهار بازیگر یادشده در روابط دوجانبه بپردازند و در پایان، چشمانداز همکاری ایران و گرجستان تجزیه و تحلیل میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسرائیل؛ آمریکا؛ انرژی؛ ایران؛ ترکیه؛ روسیه؛ قفقاز جنوبی؛ گرجستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,110 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,537 |
||