بررسی تاریخی نحوه مالکیت مجموعه میدان نقش جهان اصفهان (از صفویه تا انقلاب اسلامی و بر مبنای اسناد وقفی) | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 8، دوره 21، شماره 4، 1395، صفحه 87-97 اصل مقاله (4.53 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2017.61659 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد امین پور1؛ عبدالله جبل عاملی2؛ فریبا خطابخش* 3 | ||
| 1استادیار دانشگاه هنر اصفهان دانشکده معماری | ||
| 2بازنشسته اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان | ||
| 3مدیر پایگاه ثبت جهانی میدان امام ( نقش جهان ) اصفهان | ||
| چکیده | ||
| نهاد وقف در اسلام عبارت است از اختصاص و یا انتقال تمامی یا بخشی از اموال و املاک شخصی به افراد خاص و در جهت انجام اقداماتی که عمدتاً عام المنفعه هستند. نمونۀ عینی و مهم این موضوع که تحقیق حاضر نیز به بررسی آن پرداخته است، میدان نقش جهان اصفهان می باشد. شاه عباس اول ( 1035- 996 ه.ق ) بعد از ساخت آن، رقباتی را به منظور حفظ و صیانت از آن، وقف نمود. وقفنامه های میدان نقش جهان در طول تاریخ در ادوار مختلف اگر چه مصون ماند ولی تغییراتی توسط برخی حکام در آنها بوجود آمد و بعضاً وقفنامه ها و رقبات جدیدی تدوین گردید که منتج به ساختار مالکیتی متنوعی برای این مجموعه گردیده است. آنچه در این مجموعه در اولویت قرار گرفته حفظ بقاء و جاودانگی آن است که در همان زمان پیدایش با وقف آن راهکار اساسی در این زمینه پایه ریزی شده است. با نگاهی گذرا به مجموعه میدان نقش جهان می توان مشاهده کرد که نظام وقف در عملکرد و حیات آن نقش بسزایی داشته است. این تأثیر به گونه ای است که اگر این نظام در آن حذف می شد، چیزی جزء یک مجموعه گسسته از آن باقی نمی ماند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وقف،؛ وقفنامه، میدان نقش جهان، مالکیت، حفاظت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,404 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,138 |
||