مارکی دو ساد، زخمی بر چهرهی روشنگری | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 10، دوره 21، شماره 1، 1395، صفحه 175-196 اصل مقاله (5.82 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2016.61384 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود نذری دوست* 1؛ سمیرا رشید پور2 | ||
| 1عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2پژوهشگر مستقل | ||
| چکیده | ||
| در میان نویسندگان و فیلسوفان عصر روشنگری همچون مونتسکیو، دیدرو، ولتر و روسو میتوان به نویسندهای اشاره کرد که در آثارش به وجوه دیگری از آرایِ این فیلسوفان پرداخته است: مارکی دوساد. اما روشنگری با ساد برخوردی متفاوت داشت: او را موجودی خطرناک برای بشریت و آثارش را مخل نظم عمومی محسوب میکرد. با این همه، میتوان ادعا کرد که مضمون اصلی آثار وی برداشتی افراطی از همان مفاهیم اصلی عصر روشنگری همچون آزادی، سلطه بر طبیعت، خودآیینی، اخلاق و نقد کلیسا بود. این مقاله قصد دارد تا نشان دهد که آثار ساد برآمده از همان عقلانیتی است که روشنگران در پی بنیاد نهادن آن بر تمامی ارکانِ ساختار اجتماعی و سیاسی بودند. ساد، با نشان دادنِ مطلقشدگیِ سلطهی عقل مدرن،تصویری از انسانِ عصر روشنگری را ترسیم کرد و به همین دلیل امروزه با بازخوانی آثارش میتوان او را در زمرهی اولین منتقدان حقیقی روشنگری قرار داد. کسی که با دفاع از مضامین آرمانی روشنگری برای بشریت، با پیشروی به سرحدات آن، زوالِ تدریجی آن را در آثارش پیشبینی کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مارکی دو ساد؛ روشنگری؛ عقلانیت؛ اخلاق؛ روانکاوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,376 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,244 |
||