تجزیۀ الگوی اثر متقابل ژنوتیپ و سال برای عملکرد دانه در رگههای جهشیافتة برنج با استفاده از روش چند متغیره AMMI | ||
| علوم گیاهان زراعی ایران | ||
| مقاله 4، دوره 47، شماره 4، 1395، صفحه 565-573 اصل مقاله (518.27 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijfcs.2017.135542.653976 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبر عبادی* 1؛ شاپور عبدالهی مبرهن2؛ حیدر عزیزی3 | ||
| 1استادیار، مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران | ||
| 2محقق، مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران | ||
| 3استادیار، بخش تحقیقات چغندرقند، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| وجود اثر متقابل ژنوتیپ × محیط ایجاب میکند که عملکرد ژنوتیپها در دامنۀ گستردهای از شرایط محیطی آزمایش شوند، تا اطلاعات بهدستآمده بتواند کارایی مربوط به گزینش و معرفی آنها را افزایش دهد. در این بررسی بهمنظور تعیین پایداری عملکرد و تجزیۀ الگوی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، 66 رگۀ (لاین) جهشیافتة (موتانت) برنج همراه با پنج رقم شاهد به مدت سه سال زراعی (1393-1391)، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار ارزیابی شدند. تجزیۀ اثر اصلی جمعپذیر و اثر متقابل ضربپذیر (AMMI) نشان داد که اثر ژنوتیپ، سال و اثر متقابل بین آنها بسیار معنیدار بود. مجموع مربعات اثر متقابل توسط روش AMMIبه یک مؤلفۀ اصلی اثر متقابل (IPCA) معنیدار در سطح احتمال 05/0 و باقیمانده (نویز) جداسازی شد. مؤلفۀ اصلی اول 57/57 درصد از کل مجموع مربعات اثر متقابل را توجیه کرد. نمودار دووجهی (بایپلات) نخستین مؤلفۀ اصلی و میانگین عملکرد با روش AMMI برای ژنوتیپها و محیطهای (سالهای) مورد بررسی مشخص کرد که ژنوتیپهای G7، G41 و G69 با داشتن کمترین اثر متقابل ژنوتیپ در محیط (سال) و داشتن عملکرد بالا پایداری بیشتری دارند و ژنوتیپهای G63، G20 و G33 با عملکرد پایینتر از میانگین بهعنوان ژنوتیپهای ناپایدار شناخته شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اثر متقابل ژنوتیپ و محیط؛ برنج؛ تجزیۀ AMMI | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,339 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 901 |
||