خوانشی نو از جایگاه بحث از امکان در نمط پنجم اشارات | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 26، 1395، صفحه 21-32 اصل مقاله (346.4 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2016.61240 | ||
| نویسنده | ||
| سید احمد حسینی* | ||
| استادیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان | ||
| چکیده | ||
| ابنسینا در نمط پنجم کتاب اشارات خود طی یک فصل و ضمن یک استدلال، از امکان حوادث بحث به میان می آورد. خوانش شارحین اشارات از این استدلال آن بوده است که ابنسینا در این فصل صرفاً در صدد اثبات آن است که هر حادثی ممکن است و به سبب همین امکان هم مسبوق به ماده است. این خوانش کامل نیست و نمی تواند چرایی این بحث را در نمط پنجم اشارات توجیه کند. خوانش دیگری می گوید ابنسینا می خواهد با این استدلال قدیم بودن عالم را اثبات کند. با آنکه این خوانش به خوانش مختار نزدیک تر است اما باز هم دقیق نیست. بر اساس خوانش مختار، بر مبنای خط سیر کلی مباحث نمط پنجم اشارات نشان داده خواهد شد که بیان این قاعده به تنهایی نمی تواند هدف اصلی و نهایی ابنسینا از این فصل باشد بلکه وی در اینجا در پی آن است تا بر اساس اثبات مسبوقیت حادث به ماده، معقول بودن یک حدوث نخستین را زیر سوال ببرد. اگر هر حادثی مسبوق به ماده است، آنگاه تصور یک حادث نخستین مثل حادث بودن فعل بی واسطه الهی و یا اصل عالم مادی، تصوری پارادوکسیکال است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امکان؛ ماده؛ حدوث؛ ابنسینا؛ الاشارات و التنبیهات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,535 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,178 |
||