نقش معماران و باستان شناسان غربی در مرمت بناهای تاریخی ایران در دورۀ پهلوی اول و دوم (1357-1304) | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 1، دوره 21، شماره 3، 1395، صفحه 5-14 اصل مقاله (2.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2016.61098 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا مهدیزاده* 1؛ پیروز حناچی2 | ||
| 1دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2پردیس هنر های زیبا، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تا کنون مقالات و کتاب هایی در مورد فعالیت های حفاری باستان شناسان غربی در محوطه های تاریخی ایران، منتشر گردیده است. اما در این پژوهش کوشش می شود، به روش تفسیری-تاریخی و از طریق بررسی داده های اولیه گرد آوری شده شامل: اسناد دولتی منتشر نشده، اساسنامه های انجمن آثار ملی، متون تاریخی، سخنرانی ها و خاطرات افراد انجمن آثار ملی، روزنامه ها و منابع کتابخانه ای، به نقش معماران و باستان شناسان غربی در مرمت بناهای تاریخی در دوره پهلوی (1357- 1304) پرداخته شود. در ابتدا، پس از ذکر مقدمه ای کوتاه در خصوص رویکرد پادشاهان قاجار به آثار و بناهای تاریخی، به چگونگی تشکیل «انجمن آثار ملی» در سال 1301 پرداخته می شود و به علت های دعوت به همکاری معماران و باستان شناسان غربی اشاره می گردد. سپس دامنۀ فعالیت ها و تاثیرات این کارشناسان خارجی بر سیاست های اعمال شدۀ دولت مردان دورۀ پهلوی در خصوص حفاظت و مرمت از بناهای تاریخی ایران بررسی می گردد. با بررسی داده های اولیه که تا کنون مورد بررسی قرار نگرفته اند، این پژوهش به واکاوی نقش کارشناسان غربی در حفاظت یا تخریب بناها و آثار تاریخی در دوران پهلوی می پردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مرمت و حفاظت؛ بناهای تاریخی؛ انجمن آثار ملی؛ کارشناسان غربی؛ دوران پهلوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,543 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,817 |
||