«برائت» از دیون مازاد بر دارایی در مدیریت ورشکستگی | ||
| مجله علمی "حقوق خصوصی" | ||
| مقاله 1، دوره 13، شماره 2، 1395، صفحه 161-181 اصل مقاله (550.78 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolt.2016.60946 | ||
| نویسندگان | ||
| حبیب رمضانی آکردی* 1؛ محمد عیسائی تفرشی2؛ محمد باقر پارساپور3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 3تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| قانونگذار در نهاد ورشکستگی نیازمند ابزارهایی است تا آن را برای اهداف مورد نظر خود مدیریت کند. یکی از ابزارهایی که نقش مهمی را در این راستا میتواند ایفا کند، نهاد «برائت» است. برائت بدین مفهوم است که ورشکسته پس از ختم آیین ورشکستگی از تأدیه دیون باقیمانده رهایی مییابد. قانونگذار با اعطای برائت به ورشکسته در صدد حمایت از وی برآمده است تا از این طریق ورشکسته دوباره بتواند به عرصة اقتصاد بازگردد. نهاد برائت به این دلیل که ترغیبکنندة ورشکسته به انجامدادن فعالیت اقتصادی، ازبینرفتن بازار کار سایه، تحمیل ضرر بر افرادی که توان مالی بیشتر دارند، نفع اقتصادی جامعه و جز آن کارآمد تلقی شده است. در مقابل، بزرگترین چالشی که این نهاد با آن مواجه شد، غیراخلاقیبودن آن است. از عوامل ناکارآمدی این نهاد به اثر منفی آن بر بازار اعتبار و نارضایتی طلبکاران نام برده شده است. در حقوق ایران نهاد برائت سابقه ندارد و طلبکار پس از ختم ورشکستگی نیز برای مابقی دین میتواند به بدهکار رجوع کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازسازی؛ برائت؛ تصفیه؛ شروع دوباره؛ ورشکستگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,163 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,856 |
||