روش های مهندسی زیستی خاک استفاده شده در مدیریت آب و تثبیت شیب های تند | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 12، دوره 4، شماره 1، 1396، صفحه 149-162 اصل مقاله (2.41 M) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2017.60897 | ||
| نویسندگان | ||
| لیلا غلامی* 1؛ نبیه کریمی2؛ عطااله کاویان3 | ||
| 1استادیار گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| 3دانشیار، گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| چکیده | ||
| مهندسی زیستی خاک علمی کاربردی و ترکیبی از مفاهیم ساختاری، بیولوژیکی و زیستمحیطی بهمنظور کنترل فرسایش، رسوب و سیل است. تکنیکهای مهندسی زیستی در دانش بیولوژیکی تکیه برای ساخت سازههای ژئوتکنیکی و هیدرولیکی دارند و برای تضمین دامنه و دیوارههای ناپایدار بهکار برده میشوند. بزرگترین افزایش در توسعۀ روشهای جدید مهندسی زیستی خاک در اروپا در طول دهۀ 1900 بود. مطالعات ثبتشده نشان داد اولین آزمایشهای ثبتشده شامل گزارشها و انتشارات در مناطقی از آلپ، آسیا، آلمان و سوئیس تولید شده است. مهندسی زیستی خاک استفاده از مواد گیاهی زنده است که در سازههای مهندسی استفاده میشود و برای درمان سایتهایی با مشکلاتی مانند ثبات خاک سطحی و فرسایش خاک استفاده میشود. در این تحقیق برخی روشهای مهندسی زیستی در مدیریت آب از جمله زهکشهای دستهای زنده، نردههای لجنی زنده، لایهلایه قراردادن بوته، فنسهای زنده، میخ چوبی زنده و... و تثبیت شیبهای تند مانند حصارهای دیوارهای، لایههای بوتهای اصلاحشده، لایههای بوتهای زنده در یک شکاف و دیوار تخت زنده ارائه میشود. روشهایی مانند حصارهای دیوارهای و لایههای بوتهای اصلاحشده میتوانند برای دامنههای ناپایدار و یا کاهش زاویۀ شیب استفاده شوند و همچنین به استقرار پوشش گیاهی کمک میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اراضی حاشیۀ رودخانه؛ تثبیت کننده های خاک؛ حفاظت خاک؛ فرسایش خاک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,132 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,857 |
||