کارکرد دیپلماسی علم و فناوری در جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحدۀ آمریکا | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 9، دوره 47، شماره 1، 1396، صفحه 139-157 اصل مقاله (317.01 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2017.60778 | ||
| نویسنده | ||
| اکرم قدیمی* | ||
| استادیار مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور | ||
| چکیده | ||
| امروزه، علم و فناوری از مهمترین مؤلفههایی است که همکاریهای علمی- بینالمللی را تحتشعاع قرار داده است. بهطور کلی علم و فناوری و بهطور خاص دیپلماسی علم و فناوری از مؤلفههایی هستند که توانایی و قابلیت تأمین منافع ملی در هر شرایطی را دارد و بهعنوان مؤلفۀ مهم قدرت نرم کشورها در حوزههای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و امنیتی کشورها نقشآفرینی میکند. اهمیت علم در سیاست خارجی را میتوان در سخن هنری کیسینجر، مشاور امنیت ملی نیکسون، مشاهده کرد: «هیچ چیزی بینالمللیتر از علم وجود ندارد».هدف این پژوهش، علاوهبر بررسی تطبیقی عملکرد و جایگاه دیپلماسی علم و فناوری در ایران و آمریکا، بازبینی موقعیتها و مزیتهای این دیپلماسی برای سیاست خارجی ایران است. این پژوهش درصدد پاسخگویی به این پرسش است که «آیا کارکرد دیپلماسی علم و فناوری در ایران و ایالات متحدۀ آمریکا یکسان است؟». روش این پژوهش تحلیلی- توصیفی است. چارچوب نظری پژوهش قدرت نرم است. دیپلماسی علم و فناوری نقش عمدهای در ایجاد و شکلگیری ائتلافهای منطقهای و بینالمللی دارد. این نوع دیپلماسی با کمک علم و فناوری میتواند تعارضات میان کشورها و ملتها را با کمترین هزینه مدیریت کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیپلماسی؛ علم و فناوری؛ قدرت نرم همکاریهای علمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,522 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,765 |
||