یک ساخت ناشناختۀ فعل التزامی در فارسی میانه | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| مقاله 8، دوره 6، شماره 1، 1395، صفحه 125-136 اصل مقاله (447.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2016.60598 | ||
| نویسنده | ||
| سید احمد قائم مقامی | ||
| استادیار گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در زبان فارسی میانه، مانند بسیاری از زبانهای دیگر، یکی از وجوه فعل التزامی است که هم در زمان مضارع و هم در زمان ماضی کاربرد داشته، ولی در متون موجود فقط از بعضی صیغههای آن شواهدی در اختیار است. ماضی التزامی در فارسی میانه کمکاربردتر از مضارع التزامی است و ظاهراً محدود است به بعضی افعالی که از ماده یا بن ماضی فعل و فعل معین hād ساخته شدهاند. با این حال، صورت دیگری از افعال التزامی هم در متون موجود به کار رفته که از مادۀ ماضی و صرف مضارع فعل būdan ساخته میشده و در کتابهای دستور ذکری از آن نشده است. این ساخت در فارسی جدید (یا فارسی دری) هم استمرار پیدا کرده و منشأ آن را نیز میتوان در ساختهای فعلی ترکیبی زبانهای ایرانی باستان (یعنی اوستایی و فارسی باستان) نشان داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دستور تاریخی؛ فارسی میانه؛ فارسی جدید؛ ساخت فعل؛ وجه التزامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,063 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,162 |
||