اثر تیمار پوتریسین بر میوه توتفرنگی رقم ’کاماروسا‘ تحت شرایط تنش شوری ناشی از کلرید سدیم | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 11، دوره 19، شماره 1، 1396، صفحه 147-161 اصل مقاله (419.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2017.60405 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبری1؛ اورنگ خادمی* 2؛ یاور شرفی2؛ سید جلال طباطبایی3 | ||
| 1دانشجوی سابق، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 3استاد گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| توت فرنگی گیاهی حساس به تنش شوری میباشد. در این آزمایش بهمنظور مطالعه اثر تیمار پوتریسین بر کاهش اثرات تنش شوری روی میوه توتفرنگی آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در دانشگاه شاهد در سال زراعی 1393 انجام شد. تنش شوری کلریدسدیم در غلظتهای (صفر، 25 و 50 میلیمولار) از محل ریشه در محیط کشت هیدروپونیک روی توت فرنگی رقم ’کاماروسا‘ اعمال شد. تیمار پوتریسین نیز در غلظتهای (صفر، 5/1 و 3 میلیمولار) در چهار نوبت به فاصله 15 روز از یکدیگر در طول دوره رشد بهصورت محلولپاشی روی برگها اعمال گردید. نتایج نشان داد که اعمال تیمارهای کلریدسدیم بهویژه در سطح 50 میلیمولار، شاخصهای طول شاخساره، طول ریشه، وزن تر و خشک شاخساره، وزن تر و خشک ریشه، تعداد برگ، مقدار کلروفیل برگ، تعداد میوه در بوته، وزن تر میوه، وزن خشک میوه، عملکرد تک بوته و اسید قابل تیتراسیون را کاهش و مقدار آنتوسیانین و مقدار مواد جامد میوه را نسبت به شاهد افزایش داد. تنش شوری تأثیری بر طول ریشه نشان نداد. اعمال تیمارهای پوتریسین در هر دو غلظت 5/1 و 3 میلیمولار اثرات ناشی از تنش شوری را کاهش داد. بهطوریکه، بیشتر شاخصهای فوق را تحت تنش شوری افزایش و مقدار مواد جامد محلول میوه را کاهش داد. بنابراین، بر اساس نتایج بهدست آمده در این پژوهش استفاده از تیمار پوتریسین در هر دو غلظت 5/1 و 3 میلیمولار، راهکاری مناسب در جهت حل مشکلات ناشی از تنش شوری میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پوتریسین؛ توت فرنگی؛ تنش کلریدسدیم؛ رشد؛ کیفیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,832 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,431 |
||