مدلی عددی به روش حجم متناهی برای شبیهسازی انتقال گردوخاک در جوّ | ||
| فیزیک زمین و فضا | ||
| مقاله 8، دوره 44، شماره 1، بهار 1397، صفحه 125-146 اصل مقاله (1.44 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jesphys.2017.60303 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا کرمی1؛ عباس رنجبر سعادتآبادی2؛ علیرضا محب الحجه* 3؛ محمد مرادی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری، پژوهشکده هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، پژوهشکده هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه فیزیک فضا، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه پدیدۀ گردوخاک در بسیاری از مناطق دنیا بهویژه خاورمیانه به یکی از مشکلات بزرگ تبدیل شده است. در این مطالعه، بهمنظور شبیهسازی انتقال و نهشت ذرات گردوخاک با استفاده از تعدادی از طرحوارههای روش حجم متناهی، مدلی ارائه و خروجی هریک از این طرحوارهها برای دو مطالعۀ موردی بررسی شده است. همچنین بهمنظور بررسی درستی خروجیها و ارزیابی نحوۀ شناسایی چشمۀ گسیل گردوخاک و گستردگی مناطق تحت پوشش آن، خروجی طرحوارۀ UNO مرتبۀ دوم بهعنوان نمونه با تصاویر ماهواره و خروجی مدل HYSPLIT مقایسه شده است. دادههای موردنیاز برای اجرای مدل از جمله دادههای باد از خروجی مدل WRF استخراج و برای محاسبۀ گسیل سطحی گردوخاک از طرحوارۀ GOCART استفاده شده است. مقایسۀ خروجی این مدل با تصاویر ماهواره نشان میدهد که مدل در هر دو توفان گردوخاک مناطق تحت پوشش و چشمۀ گسیل را بهدرستی شبیهسازی کرده است. همچنین الگوی گردوخاک بهدستآمده توسط طرحوارههای مختلف با توجه بهاینکه میدان باد و طرحوارۀ گسیل مشابه است، شباهت قابل قبولی با یکدیگر دارند و از مقایسۀ کمّی طرحوارهها نتیجهگیری میشود که طرحوارۀ UNO مرتبۀ دوم پس از طرحوارۀ پادجریانسو، کمترین زمان اجرا را دارد و در مقایسه با سایر طرحوارههای مرتبۀ اول و دوم دارای کمترین میرایی است. مقایسۀ کمّی خروجی طرحوارهها با خروجی مدل WRF-Chem نشان میدهد که این طرحواره از نظر جذر میانگین مجذور خطا و ضریب همبستگی نیز در مقایسه با سایر طرحوارههای مشابه عملکرد بهتری دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پدیدۀ گردوخاک؛ حجم متناهی؛ شبیهسازی؛ طرحواره؛ مدل؛ مقایسۀ کمّی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,207 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,503 |
||