ریشخند سیاسی در سرودۀ «هوامش علی دفترالنکسة» نِزار قبانی | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 16، دوره 8، شماره 1، 1395، صفحه 283-304 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2016.60185 | ||
| نویسندگان | ||
| سید رضا میر احمدی* 1؛ علی نجفی ایوکی2؛ سپیده آقاجانپور3 | ||
| 1دانشگاه سمنان | ||
| 2مدیر کل امورآموزشی دانشگاه کاشان | ||
| 3کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| نزار قبانی، شاعر معاصر سوریه (1923- 1998م) در عرصۀ شعر و شاعری به «شاعرِ زن» مشهور است و بیشتر از همین نظرگاه مورد نقد قرار گرفته است. پذیرش این مسأله به این معنا نیست که وی نسبت به تحولات و جریانهای سیاسی کشور خویش و جهان عرب و مسائل سیاسی و اجتماعی بی تفاوت و بی دغدغه بوده است. نگاه موشکافانه به دفترهای شعری شاعر، نشان میدهد که او با عاطفه و نگاهی ژرف در برابر واپسگرایی و بیلیاقتی حاکمان عربی، جهتگیری تندی داشته است و با زبانی تلخ و ریشخند گونه، سیاست ناکارآمد و شیوة زمامداری حاکمان پوشالی عرب و فرسودگی فرهنگ عربی و کوچک انگاری مردم را به چالش کشیده است. «ریشخند» یکی از شگردهای بیانی است که قبانی برای ترسیم مفاهیم ذهنی خود به کار میبندد. این صنعت در سرودة سیاسی معروفِ «هوامش علی دفتر النکسة» بیشترین جلوه را دارد. این پژوهش میکوشد با شیوۀ توصیفی - تحلیلی به نقش این شگرد در القای معانی سرودة مذکور بپردازد. نتیجه آنکه بهرهگیری از این شگرد در برجستگی زبان شاعر و مخاطب وی برای دریافت مفاهیم مورد نظر، تأثیری ژرف گذاشته است. همچنین هماهنگی تلخی زبان شاعر با تلخی شکست اعراب در جنگ سال 1967، نوعی هماهنگی و تناسب در مضمون و واژگان و ترکیبات شعری ایجاد کرده که مورد توجه مخاطبان خاص، از جمله منتقدان ادبی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شعر سیاسی؛ ریشخند؛ شعر شکست؛ نزار قبانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,659 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,808 |
||