واکاوی روانشناختی مضامین مشترک در اشعار سید قطب و دیوان ترکی شهریار | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 1، 1395، صفحه 19-38 اصل مقاله (996.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2016.60174 | ||
| نویسندگان | ||
| علی احمدزاده* 1؛ کبری روشنفکر2 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| ناکامیها و تضادهای زندگی، موجب آشفتگی انسان میگردد و ساختار شخصیتی «من» (ego) را مختل میکند. در چنین شرایطی، سیستمهای دفاع روانی فعال میشود تا با از بین بردن اضطراب و تشویشی که «من» را تهدید کرده است، آرامش را دوباره به انسان برگرداند. «سید قطب» و «شهریار» نیز، به علت عوامل مختلف فردی، اجتماعی، سیاسی و...، در زندگی خویش دچار اضطراب و هیجانهای نامطلوب گشتهاند. از آنجا که اشعار این دو شاعر، بازتاب روان و احساسهای آنها است، مکانیزمهای دفاع روانی که برای مقابله با اضطراب از آن استفاده کردهاند، در شعرشان نیز نمود یافته است. جستار کنونی با روش توصیفی ـ تحلیلی، و با مراجعه به کتابهای مختلف روانشناسی، به واکاوی اشعار «سیدقطب» و دیوان ترکی «شهریار» از دیدگاه روانشناختی پرداخته است. در مضامین مشترک این دو شاعر همچون دوران کودکی، رثاء و پیری، ساز و کارهای دفاعی مختلفی مانند «بازگشت زمانی»، «همانندسازی»، «جداسازی»، «هنجارسازی» و... به کار رفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روانشناسی؛ مکانیزمهای دفاعی؛ شعر؛ واکاوی؛ سید قطب؛ شهریار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,145 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,388 |
||