گفتمان اسلامگرای اقتدارگرا در مصر جدید؛ از ژانویۀ 2011 تاکنون | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 14، دوره 46، شماره 4، 1395، صفحه 1049-1066 اصل مقاله (425.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2016.59941 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن مجیدی* 1؛ جبار شجاعی2 | ||
| 1دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدۀ معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع) | ||
| 2دانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی جمهوری اسلامی ایران دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه شاهد تهران | ||
| چکیده | ||
| سقوط مبارک در سال 2011 آغاز تحولی گفتمانی در مصر بود. عناصر رهاشده بر حوزۀ گفتمانگی مصر، گرداگرد دالی خاص درصدد ارائۀ تصویری کارامد از جامعۀ مطلوب مصر و جذب دالهای شناور در حوزۀ گفتمانگی رقبا بودند. از یک منظر میتوان گفتمانهای سیاسی مصر را بر پایۀ اسلامگرایی یا سکولاریسم و دموکراسیخواهی یا اقتدارگرایی تقسیم کرد. برخی گروههای سیاسی مصر، در درون گفتمان اسلامگرای اقتدارگرا »عمل کرده و در نزاع گفتمانی شکل گرفته، سعی در هژمونسازی خود داشتهاند. پرسش این مقاله این است که این گفتمان از چه مؤلفههایی برای تسلط هژمونیک خود بهره برده و ساختار گفتمانی آن بهوسیلۀ چه گروههای سیاسی شکل گرفته است؟ این مقاله با روش تحلیل گفتمان لاکلا و موفه نشان میدهد که گفتمان یادشده با مرکزیت" خلافت"در مفصلبندی با دالهایی چون شورا، عدالت، جهاد، شریعت، و در غیریتسازی نسبت به غرب و دموکراسی و شیعه؛ سعی در بازخوانی خود برای تناسب با اوضاع دارد، اما تشتت مؤلفههای گفتمانی و گروههایی که از این منطق گفتمانی بهره میگیرند، موجب شده است تا بهنوعی دچار زمان پریشی گفتمانی شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسلامگرای اقتدارگرا؛ تحولات 2011؛ تکفیری؛ سلفی؛ گفتمان؛ مصر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,424 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,245 |
||