تأثیر سطوح مختلف پروتئین جیره و نانویاور (نانوادجوانت) بر عملکرد، ویژگیهای لاشه و پاسخ ایمنی جوجههای گوشتی | ||
| علوم دامی ایران | ||
| مقاله 14، دوره 47، شماره 3، 1395، صفحه 463-471 اصل مقاله (411 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2016.59801 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه عزیز علی آبادی1؛ حسن درمانی کوهی* 2؛ مهرداد محمدی2 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| این آزمایش به مدت 42 روز با استفاده از 240 قطعه جوجۀ گوشتی یکروزۀ سویۀ راس 308، در قالب آزمون فاکتوریل 2×3 با سه سطح پروتئین (پایین، متوسط و بالا) و دو سطح نانویاور (حاوی نانویاور و بدون آن) با شش تیمار و چهار تکرار و ده قطعه جوجه در هر تکرار در قالب یک طرح کامل تصادفی انجام شد. اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین و رشد بر خوراک مصرفی معنیدار بود (05/0P<). در رابطه با افزایش وزن روزانه نیز تنها اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین، رشد و کل دوره معنیدار شد (01/0P<). در مورد ضریب تبدیل خوراک هم تنها اثرگذاری اصلی سطح پروتئین جیره در دورۀ آغازین معنیدار بود (01/0P<). اثر اصلی سطح پروتئین جیره برای وزن نسبی (درصد از وزن زنده) لاشه، ران، میزان چربی حفرۀ شکمی و بورس معنیدار بود (05/0P<). از نظر عیار پادتن (تیتر آنتیبادی) علیه SRBC، در 28 روزگی اثر اصلی سطح پروتئین جیره و نانویاور بر عیار پادتن تام، IgG و IgM معنیدار بود (05/0P<). سامانة ایمنی یاختهای در پاسخ به تزریق PHA-P تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. بهعنوان نتیجهگیری کلی، جیرههای با سطوح بالای پروتئین توان بیشتری را بهمنظور بهبود عملکرد تولیدی و ایمنی جوجهها در مقایسه با جیرههای با سطوح متوسط و پایین از خود نشان دادند. افزون بر این، وجود نانویاور منجر به تحریک پاسخ ایمنی هومورال جوجههای گوشتی شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پاسخ ایمنی؛ پروتئین؛ عملکرد؛ نانویاور؛ ویژگیهای لاشه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,498 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,172 |
||