شناسایی مکان های دارای پتانسیل استحصال آب باران حوضۀ آبخیز سراب صیدعلی الشتر با استفاده از دو روش NRCS- CN و سیستم پشتیبانی تصمیم گیری (DSS) مبتنی بر GIS | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 12، دوره 3، شماره 2، 1395، صفحه 279-291 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2016.59671 | ||
| نویسندگان | ||
| پروین نورمحمدی1؛ علی حقی زاده* 2؛ ناصر طهماسبی پور2؛ حسین زینی وند2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان | ||
| 2استادیار گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان | ||
| چکیده | ||
| جمعآوری رواناب برای به حداقلرساندن تلفات و تقویت ذخایر آبی در حوضههای آبخیز استفاده میشود. کشورهایی که مانند برخی مناطق ایران کمبود آب دارند، با توزیع نامناسب بارندگی مواجهاند. با گسترش مصرف منابع آبی، استفادۀ اصولی از رواناب بهدستآمده از بارش میتواند در جهت رفع مشکل کمبود آب مؤثر واقع شود. بهمنظور برآورد رواناب در حوضههای آبخیز روشهای تجربی و مدلهای ریاضی مختلفی وجود دارد. یکی از این مدلها، مدل شمارۀ منحنی (NRCS - CN) است که در تحقیق حاضر اساس تولید نقشۀ ارتفاع رواناب است. هدف از این تحقیق شناسایی مناطق دارای پتانسیل جمعآوری آب باران (برای تغذیۀ مصنوعی آبخوان بهروش حوضچۀ تغذیه و ذخیرۀ سطحی بهروش بانکتبندی و تراسبندی) در حوضۀ آبخیز سراب صیدعلی بهروش (NRCS - CN) و DSS است. به این صورت که در محیط نرمافزار GIS بعد از تهیۀ نقشۀ رواناب، از 6 لایۀ اطلاعاتی دیگر شامل زمینشناسی، گسل، تراکم آبراههها، کاربری اراضی، بافت خاک و شیب و از 2 روش If و WOA بهمنظور وزندهی، رتبهدهی و تلفیق 7 لایۀ موجود استفاده شد و از بین نقشههای نهایی بهدستآمده از دو روش یادشده، نقشههای با صحت بیشتر انتخاب و با درنظرگرفتن مسائل اقتصادی – اجتماعی با 3 نقشۀ فاصله از اراضی آبی، اراضی دیم و مناطق مسکونی در قالب سیستم پشتیبانی تصمیمگیری (DSS) تلفیق شدند و نقشههای نهایی با عنوان نقشۀ مناطق مستعد تغذیۀ مصنوعی و نقشۀ مناطق مستعد ذخیرۀ سطحی آب باران بهدست آمد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استحصال آب باران؛ حوضۀ آبخیز سراب صیدعلی؛ (NRCS- CN)؛ (DSS)؛ GIS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,884 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,443 |
||