ارزش شناختی در عکاسی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 5، دوره 21، شماره 2، 1395، صفحه 47-54 اصل مقاله (825.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2016.59644 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی آذری ازغندی* 1؛ حسنعلی پورمند2 | ||
| 1دانشجوی دکترای پژوهش هنر، دانشکدهی هنر و معماری،دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2استادیار دانشکدهی هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران | ||
| چکیده | ||
| آنچه مقالهی حاضر میکوشد بدان پاسخ دهد، این پرسش است که آیا عکاسی میتواند بهعنوان منبعی برای شناخت محسوب گردد یا خیر؟ اندیشمندان حوزهی عکاسی با استناد بر جنبهی عینی شکلگیری تصویر عکاسی که دیگر اشکال بازنمایی تصویری از آن بیبهرهاند، کوشیدهاند بر رابطهی میان عکاسی، دانش و شناخت صحه بگذارند. در مقابل، عدهای عکاسی را نیز بهمانند دیگر اشکال تصویرسازی، چندان هم فرایندی عینی ندانسته و بر این باورند که ذهنیت عکاس به شیوهها و طرق مختلف (انتخاب نوع لنز، زاویه دید و…) بر روند شکلگیری تصویر عکاسی تاثیر گذارده و در آن دخیل است. علاوه بر این، رواج تصویرهای دستکاریشده در نتیجهی پیشرفت چشمگیر فناوری دیجیتال و تکنیکهای ویرایش عکس، تا حدودی جنبهی واقعگرایانه و اسنادی عکاسی را زیر سوال برده است. با این حال عکسها همچنان از قدرتی مجابکننده برخوردار بوده و با دیدن آنها میتوان باورهایی را در خصوص جهان پیرامون شکل داد، هرچند این باورها برای بدلشدن به شناخت، نیازمند آن هستند که توسط منطق و دیگر باورهای پیشینی ما تائید شوند. علاوه بر این، این مقاله میکوشد تا تمایز میان عکاسی و دیگر اشکال بازنمایی تصویری از جمله واقعگراترین تصویرهای نقاشی (نقاشیهای هایپررئالیستی) که در ثبت جزئیات صحنه شانهبهشانه عکاسی میزنند را نیز توضیح دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عکاسی و شناخت؛ عینیت در عکاسی؛ بازنمایی تصویری؛ ارزش اسنادی عکس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,683 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,772 |
||