نیمرخسازی جنایی: تکنیکی نوین در شناسایی بزهکاران سریالی | ||
| مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی | ||
| مقاله 6، دوره 2، شماره 2 و 3، 1394، صفحه 91-113 اصل مقاله (326.27 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): JQCLCS-201507-1039 (R1) | ||
| نویسندگان | ||
| حسین محمد کوره پز* 1؛ سید محمود میرخلیلی2؛ عبدالعلی توجهی3؛ حمید بهره مند4 | ||
| 1دانشجوی دوره دکترای حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه علامه طباطبای | ||
| 2دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه حقوق دانشگاه شاهد | ||
| 4استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شناسایی مرتکبان جرایم سریالی همواره یکی از دغدغههای اصلیِ مأموران پلیسی- قضایی بوده است، زیرا از یک سو ویژگیهای جرایم سریالی مانند انجام بزه بهصورت انفرادی، وجود اختلالات روانی- رفتاری در مرتکبان و نبود رابطۀ پیشینیِ بزهکار-بزهدیده، شناساییِ مرتکبان این جرایم را دشوارتر از سایر جرایم میسازد. از سوی دیگر، این دسته جرایم بهسرعت خبرساز میشوند و تهدیدهای گرانباری از جمله احساس ناامنی و ترس از بزهدیدگی را به جامعه تحمیل میکنند. تکنیک نوین نیمرخسازی جنایی با مشارکت جرمشناسان، روانشناسان و مأموران اجرای قانون درصدد است تا با به تصویر کشیدن ویژگیهای احتمالی بزهکارانِ پرخطر از گذر بررسی ویژگیهای جمعیتشناختی- اجتماعیِ محکومان پیشین یا مشاهدۀ صحنۀ جرم و ملاحظاتِ بزهدیدهشناختی، مأموران را در شناسایی مرتکبان احتمالی کمک کند. بیشک این تکنیک توانایی شناسایی دقیقِ مرتکبان را ندارد، بلکه دایرۀ مظنونانِ احتمالی را چنان محدود میسازد تا مأموران اجرای قانون بتوانند مرتکب واقعی را شناسایی کنند. با وجود این، نتایج تحقیقات تجربی در زمینۀ اثربخشی و کارایی تکنیک مذکور، متعارض و ناهمسوست. در این پژوهش همچنین، گونههای مختلف طراحی نیمرخ جنایی مطرح، به مزیتها و کاستیهای هر یک اشاره و سرانجام به محدودیتهای اخلاقی- حقوق بشری این تکنیک پرداخته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جرایم سریالی؛ شناسایی بزهکاران سریالی؛ صحنۀ جرم؛ ملاحظات بزهدیدهشناختی؛ نیمرخسازی جنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,285 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,972 |
||