ارزیابی تأثیر پایه، پیوندک و روش پیوند بر افزایش رویشی انار | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 18، دوره 47، شماره 2، 1395، صفحه 337-350 اصل مقاله (851.23 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2016.58535 | ||
| نویسندگان | ||
| مهرداد نوروزی1؛ حمید رضا کریمی* 2؛ سید حسین میردهقان2 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان، ایران | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور ارزیابی تأثیر نوع پایه، پیوندک و برخی روشهای چوپیوند و کوپیوند در افزایش نهال انار و دستیابی به بهترین روش پیوند انار، آزمایشی بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در اسفندماه 1391 در گلخانة دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان اجرا شد. عاملها شامل پایه، پیوندک، روش پیوند و زمان بود. رقمهای پوستقرمز علیآقایی، گرچ داداشی و گرچ شهوار بهعنوان پایه، رقمهای رباب نیریز و خفر جهرم بهعنوان پیوندک و از پیوندهای اسکنه و تراشهای بهعنوان روش پیوند استفاده شد. صفات رویشی مورداندازهگیری 60، 120 و 180 روز پس از پیوند بررسی شد. نتایج نشان داد روش پیوند بر درصد گیرای پیوند و گیاهان پیوندی باقیمانده در انار تأثیرگذار بود بهطوریکه روش پیوند اسکنه گیرایی بالاتری نسبت به روش پیوند تراشهای داشت ولی پایه و پیوندکهای مورداستفاده بر درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقیمانده تأثیری نداشت. فراسنجه (پارامتر)های رویشی در همة ترکیبهای پیوندی در زمان 180 روز پس از پیوند نسبت به دو زمان دیگر بیشترین میزان را داشتند. میزان ترکیبات فنلی پایه و پیوندک با درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقیمانده همبستگی منفی داشت. درنهایت پیوند اسکنه در روش قلمة پیوند برای افزایش انار و تغییر رقم توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیوند اسکنه؛ پیوند تراشهای؛ ترکیبات فنلی؛ درصد گیرایی؛ همبستگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,318 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,916 |
||