اثر مصرف کافئین بر بازگشت به حالت نخست در فعالیت ارگومتر روئینگ | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 6، دوره 8، شماره 1، 1395، صفحه 77-94 اصل مقاله (319.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2016.58240 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی قرائت* 1؛ حمید آقاعلی نژاد2؛ لیلا عیدی ابرغانی3؛ یعقوب مهری الوار1 | ||
| 1دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزش دانشگاه تربیت مدرس تهران، گروه فیزیولوژی ورزش تهران، ایران | ||
| 3کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف تحقیق پیش رو تعیین اثر کافئین بر بازگشت به حالت اولیه در فعالیت ارگومتر روئینگ بود. به همین منظور، 9 پاروزن نخبۀ مرد (سن 1/1±3/18سال، قد 1/7±7/185سانتیمتر، وزن 6/8±9/77 کیلوگرم و چربی بدن 5/1±4/8 درصد) پس از فعالیت 2000 متر ارگوروئینگ، 3 یا 6 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن (mg.kg-1) کافئین یا دارونما مصرف کردند. آنها فعالیت را 24 ساعت بعد تکرار کردند. کافئین اثری بر توان (18/307 برای 6mg.kg-1، 00/301 برای 3mg.kg-1و 25/319 برای دارونما) و زمان (5/418 ثانیه برای 6mg.kg-1، 12/421 ثانیه برای 3mg.kg-1و 27/413 ثانیه برای دارونما) نداشت. تفاوت لاکتات در دو دوز مصرف کافئین و دارونما تفاوت معناداری نشان نداد. همچنین تفاوت معناداری در کراتین کیناز در دو دوز کافئین و دارونما پس از پیشآزمون و پیش از پسآزمون مشاهده نشد. بررسی نتایج فردی بهبود زمان اجرا در پنج نفر و تخریب آن را در چهار نفر پس از مصرف 6mg.kg-1 کافئین نشان داد. همچنین دو ورزشکار بهبود اجرا و هفت ورزشکار تخریب آن را پس از مصرف mg.kg-1 3 کافئین به ازای مصرف دارونما نشان دادند. نتایج نشان داد که کافئین بر بازگشت به حالت اولیه در فعالیت ارگومتر در شرایط تحقیق حاضر اثری ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استقامت عضلانی؛ ارگوژنیک؛ ارگومتر؛ پاروزنان نخبه؛ کافئین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,752 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,264 |
||