تأثیر اسل، ساکارز و اسانس آویشن باغی (Thymus vulgaris) بر ماندگاری و کیفیت پس از برداشت گل شاخه بریدنی مریم (Polianthes tuberosa L.) | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 9، دوره 47، شماره 1، 1395، صفحه 93-103 اصل مقاله (502.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2016.58215 | ||
| نویسندگان | ||
| نفیسه برجی1؛ معظم حسن پور اصیل* 2؛ عاطفه صبوری3 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان | ||
| 2استاد، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان | ||
| 3استادیار، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش که باهدف بهبود کیفیت و افزایش ماندگاری پس از برداشت گل شاخه بریدنی مریم رقم دابل انجام گرفت، تیمارهای موردآزمایش شامل آب مقطر بهعنوان تیمار شاهد، اتانول 3درصد، ساکارز 5 درصد، اسانس آویشن باغی در سه سطح 50، 75 و 100 میلیگرم در لیتر، اسل در سه سطح 25، 50 و 75 میلیگرم در لیتر و برای شماری از شاخههای گل نیز تیمار ضربانی با ساکارز 5درصد در 24 ساعت اول و قرار دادن شاخههای گل تیمارشده با ساکارز در سه غلظت یادشدۀ اسانس آویشن باغی و اسل، در 24 ساعت دوم بودند. نتایج مقایسۀ میانگینها نشان داد تیمار گلها با غلظتهای 25، 50 و 75 میلیگرم در لیتر اسل، بیشترین تأثیر را در به تأخیر انداختن پیری گلها به ترتیب به مدت 33/7، 67/6 و 67/5 روز داشتند. در غلظتهای 75، 100 و 50 میلیگرم در لیتر اسانس آویشن باغی نیز ماندگاری به ترتیب 33/4، 67/3 و 33/3 روز افزایش یافت. در این تیمارها وزنتر نسبی، جذب آب، میزان مواد جامد محلول، پروتئین و سبزینه (کلروفیل) نسبت به دیگر تیمارها بیشتر بود. میزان پراکسیداسیون لیپیدها و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز در طی دورۀ پس از برداشت در گلهای تیمارشده با غلظتهای 25، 50 و 75 میلیگرم در لیتر اسل و غلظتهای 75، 100 و 50 میلیگرم در لیتر اسانس آویشن باغی نسبت به دیگر تیمارها کمتر بود. اسل و اسانس آویشن باغی به همراه ساکارز نیز سبب افزایش ماندگاری گلهای شاخه بریدنی مریم رقم دابل شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنزیم پراکسیداز؛ باز شدن گلچهها؛ بنزیل آدنین؛ روغنهای ضروری؛ گل مریم؛ مالوندیآلدئید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,824 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,395 |
||