پسامدرنیته و بازتعریف دموکراسی کثرتگرا؛ از پولیارشی به دموکراسی رادیکال | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 4، دوره 46، شماره 2، 1395، صفحه 323-342 اصل مقاله (314.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2016.57934 | ||
| نویسنده | ||
| محسن عباس زاده* | ||
| دکتری علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| با وجود اجماع کلی بر تعبیر دموکراسی به «حکومت مردم بر خود»، دلالتهای عینی آن همواره مناقشهبرانگیز بوده است. مناظرۀ بین دو رویکرد، از نمونههای اساسی این مناقشه است: 1. رویکرد «توصیفی/ روششناختی» که دموکراسی را سازوکاری نهادی برای چرخش قدرت بر پایۀ رأی تودهها تعریف میکند؛ 2. رویکرد «هنجاری/ هستیشناختی» که دموکراسی را نوعی شیوۀ زندگی مبتنی بر آزادی و برابری میداند که تحقق واقعی آن مستلزم گسترش دایرۀ شمولیت دموکراتیک به روی همۀ اقشار است. در این نوشتار، «پولیارشی» بهعنوان دموکراسی کثرتگرای مدرن (رویکرد نخست) و «دموکراسی رادیکال» بهعنوان دموکراسی کثرتگرای پسامدرن (رویکرد دوم) مقایسه میشوند؛ با این فرض که استراتژیِ رادیکال دموکراتیکِ لاکلائو و موفه را میتوان بهمنزلۀ گذار از سنتِ رفتارگرایانه و تنگدامنۀ کثرتگرایی کلاسیکِ متفکرانی چون رابرت دال، در جهت بازیابی آرمانهای اصیل دموکراسی (به پشتوانۀ تغییر گرانیکای تحلیل سیاسی در اثر چرخش پسامدرن) تفسیر کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پسامارکسیسم؛ جنبشهای اجتماعی؛ خرده- سیاست؛ رفتارگرایی؛ قدرت؛ کلان- سیاست؛ گروههای ذینفوذ؛ گفتمان؛ مشارکت سیاسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,124 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,001 |
||