سبکشناسی غزلیّات حافظ بر اساس فعل، رویکرد نقشگرا | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 10، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 16، 1394، صفحه 169-186 اصل مقاله (584.44 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2016.57813 | ||
| نویسنده | ||
| معصومه امیرخانلو* | ||
| دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در دستور نقشگرا، زبان دارای نقش و کارکردهای مختلف در جامعه و پدیدههای اجتماعی است؛ از اینرو، میتوان با این رویکرد پدیدههای زبانی را بررسی کرد. مطابق با نظریۀ نقشگرا الگــوهای تجربه در قالب فرآیندها و از طریق فرانقش اندیشگانی تجلّی مییابند. بر این اساس، میتوان با بررسی انواع فرآیندهای موجود در افعال و تعیین میزان فراوانی آن، از نوع رفتار زبانی شاعر یا نویسنده در بازنمایی جهان واقع آگاه شد؛ برای مثال، حافظ در غزلهای عاشقانه و قلندرانة خویش، از فرآیندهای مادی که بر بیان دنیای بیرون دلالت دارد، بیشتر از سایر فرآیندها بهره برده است و یا فرآیندهای کلامی در غزلهایی با فضای مناظرهگونه و روایی، در کنار سایر عناصر روایت به کار رفتهاند.در این مقاله افعال صد غزل حافظ در چارچوب دستور نقشگرای هلیدی بررسی شده است. آگاهی از بسامد انواع فرآیندهای فعلی و چگونگی کاربرد آن در غزلها به عنوان شاخص سبکی لحاظ شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دستور نقشگرا؛ هلیدی؛ فرآیندهای فعلی؛ غزلیّات حافظ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,959 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,134 |
||