تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر بیان ژنPGC-1α در عضلات کند و تند انقباض رتهای نر سالم | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 10، دوره 7، شماره 4، 1394، صفحه 661-673 اصل مقاله (263.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2015.57290 | ||
| نویسندگان | ||
| وحید حدیدی* 1؛ محمد رضا کردی2؛ عباسعلی گائینی3؛ امین نکویی4؛ احد شفیعی4؛ مطهره حاجتی مدارایی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 4کارشناسارشد فیزیولوژی ورزش، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر اجرای HIIT بر بیان ژن PGC-1α در عضلات کند و تند انقباض رتهای نر سالم بود. به همین منظور 12 سر رت نر ویستار به دو گروه کنترل (6=n) و تمرین (6=n) تقسیم شدند. تمرین تناوبی شدید شامل پنج روز و در مجموع هشت هفته بود که از سه تناوب (چهار دقیقه با شدت 90 تا 100 درصد VO2max و دو دقیقه با شدت 50 تا 60 درصد VO2max) تشکیل شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرین، عضلۀ بازکنندۀ طویل انگشتان (EDL) و نعلی استخراج و میزان بیان متغیرهای مربوط به روش RT-PCR سنجیده شد. نتایج نشان داد اجرای HIIT موجب افزایش معنادار بیان ژنPGC-1α در هر دو نوع عضلات گروه تمرین شد ( 004/0P= و 001/0 P=). با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، اجرای HIIT موجب افزایش PGC-1α و افزایش ظرفیت اکسایشی در عضلات SOL و EDL میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| PGC-1α؛ بایوژنز میتوکندریایی؛ تمرین تناوبی با شدت بالا؛ عضلات تندانقباض؛ عضلات کندانقباض | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,007 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,020 |
||