تأثیر یک دورۀ تمرین اینتروال و تیپر پلکانی بر شاخصهای عملکردی رتهای نر در حال بالیدگی | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 4، 1394، صفحه 619-634 اصل مقاله (311.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2015.57287 | ||
| نویسندگان | ||
| شادمهر هریجانی میردار* 1؛ اکرم ارزانی2؛ احسان عرب زاده2؛ فروغ نیستانی2؛ مینا باغبانی2؛ سجاد احمدی2 | ||
| 1دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه مازندران-مازندران-ایران | ||
| 2کارشناسیارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه مازندران-مازندران –ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش بررسی تأثیر یک دورۀ تمرین اینتروال و تیپرپلکانی بر تغییرات وزنی و عملکرد استقامتی رتهای نر در حال بالیدگی بود. در این مطالعۀ تجربی، 40 سر موش صحرایی ویستار نر سههفتهای بهطور تصادفی به گروههای کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین پس از پایان دورۀ ششهفتهای تمرین اینتروال فزاینده به سه گروه تیپر سههفتهای کاهش شدت، تواتر و تکرار تقسیم شدند. وزن و شاخصهای عملکردی ارزیابی شدند. یافتههای پژوهش با استفاده از آنالیز واریانس دوطرفه و آزمون LSD در سطح 05/0α≤ تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین زمان خستگی گروههای مختلف تیپر با یکدیگر (001/0P≤) و هفتههای تیپر با دورۀ اینتروال (008/0P≤) وجود دارد. تیپر شدت با کاهش 57/28 درصدی در شدت تمرین، بهترین میانگین زمان خستگی، مسافت طیشده در آزمون و عملکرد (Pri) را نسبت به سایر گروهها داشت. همچنین مسافت طیشده در آزمون و زمان واماندگی در هفتۀ دوم تیپر به حداکثر خود رسید. براساس نتایج پژوهش حاضر، تیپر پلکانی شدت موجب افزایش 13/52 درصدی عملکرد استقامتی میشود. همچنین دو هفته کاهش بار تمرینی آثار همافزایی مؤثرتری با مداخله بر تغییرات وزنی و زمان واماندگی در پی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تیپر پلکانی؛ تمرین اینتروال؛ عملکرد استقامتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,501 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,551 |
||