تأثیر فعالیت متناوب با شدت بالا در شرایط هایپوکسی نورموباریک و نورموکسی بر پاسخ فاکتور رشد اِندوتلیال عروقی سرم در مردان غیرفعال | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 4، 1394، صفحه 519-540 اصل مقاله (270.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2015.57280 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اصغر رواسی1؛ یعقوب مهری الوار* 2؛ سجاد احمدی زاده3؛ سجاد حسنوند2 | ||
| 1استاد دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2کارشناسارشد فیزیولوژی و تغذیۀ ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3عضو هیأت علمی فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر فعالیت متناوب با شدت بالا (HIE) در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر پاسخ VEGF سرم مردان غیرفعال است. به این منظور 9 مرد جوان غیرفعال (سن 5±50/24 سال، قد 6/4±22/174سانتیمتر، وزن 5/4±75/70 کیلوگرم و حداکثر بازده کاری (Wmax) در شرایط هایپوکسی 04/29±185 و در شرایط نورموکسی 8/31±0/200) بهعنوان آزمودنی انتخاب شدند. آزمودنیها، پروتکل فعالیت متناوب با شدت بالا را در شرایط هایپوکسی نورموباریک (3/15 تا 5/15درصد اکسیژن تقریباً برابر ارتفاع 2500 متر) و همین پروتکل را در شرایط نورموکسی در دو هفتۀ مجزا اجرا کردند. نمونههای خونی قبل، بلافاصله و 2 ساعت پس از فعالیت گرفته شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر نشان داد که بین شرایط محیطی مختلف (هایپوکسی و نورموکسی)، در میزان اثرگذاری بر سطوح VEGF سرمی مردان غیرفعال اختلاف معنادار وجود ندارد (452/0P=). مداخلات تمرینی و مطالعات بسیاری برای مشخص شدن مویرگزایی در بدن نیاز است؛ اگرچه سطوح بالای VEGF پس از فعالیت متناوب با شدت بالا ممکن است به افزایش آنژیوژنز و مویرگزایی منجر شود. به هر حال برای مشخص شدن محرکها و سازوکارهایی که برای رشد عروق جدید در تمرینات با شدت بالا گزارش شده، به تحقیقات بیشتری نیاز است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنژیوژنز؛ فاکتور رشد اندوتلیال عروقی؛ فعالیت تناوبی با شدت بالا؛ هیپوکسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,531 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,023 |
||