مطالعة تطبیقی ضمایر شخصی در فارسی و ژاپنی | ||
| پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی | ||
| مقاله 2، دوره 3، شماره 2، 1392، صفحه 201-242 اصل مقاله (396.3 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی(عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jflr.2013.57271 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا صالحی* 1؛ نگار داوری اردکانی2 | ||
| 1کارشناسارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبانان، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2معاون پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| مطالعات یادگیری زبان دوم همواره به نقش و تأثیر زبان مادری توجه داشته است. از آنجا که دانش یادگیرنده از زبان اول، اساسی را برای مقایسه با زبان دوم فراهم میکند، آگاهی از دانش و تجربة پیشین یادگیرنده، در آموزش زبان، از جمله طراحی مواد آموزشی، نقش بسزایی دارد که یکی از مؤلفههای اصلی در امر آموزش است. در این پژوهش ضمایر شخصی در زبانهای فارسی و ژاپنی از نظر ویژگیهای نحوی، ساختواژی و معنایی توصیف و مقایسه شده است. بررسی مقایسهای بین دو زبان نشان میدهد که ضمایر در فارسی و ژاپنی از نظر مشخصههای کلی نظیر شخص و شمار مشابه است و از نظر انتخاب مرجع در جمله، به شکل یکسان عمل میکند. علیرغم این شباهتها، وجود تفاوتهای صوری و کاربردی و استفادة گسترده از ضمیر «تهی» در ژاپنی، دشواریهایی را در یادگیری این مقوله فراهم میآورد. اصلیترین اختلاف بین فارسی و ژاپنی، صورتهای نشاندهندة مشخصههایی است که ضمایر رمزگذاری میکند. در فارسی این مشخصهها را تکواژهای ضمیری نشان میدهد، در حالیکه در ژاپنی بروز آوایی ندارد و از بافت گفتمان، تشخیصپذیر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بررسی تطبیقی نحو؛ زبان ژاپنی؛ زبان فارسی؛ ضمیر شخصی؛ نظریة وابستگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,045 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,173 |
||